Secesja Anglia i Francja Art

Secesja • • Anglia i Francja – Art. Nouveau Niemcy – Jugendstil Hiszpania – Modernismo Włochy – Stile Florale Wiedeń, Monachium i Berlin – Sezessionstil – Polska – secesja

Źródła i inspiracje • Sztuka Williama Blake’a Symboliczna, wizyjna, przejęto z niej rozjaśnioną kolorystkę, płynność kształtów i miękką linię. Blake łączył poezję, grafikę i liternictwo.

• 2. Prerafaelici i Ruch Sztuki i Rzemiosła (Arts & Cratfs) • Na nich oddziałała sztuka Blake’a. Łączył ich podobny program estetyczny: • chęć zerwania z historyzmem • pragnienie zbliżenia sztuki do mas (niespełniony) • odrodzenie sztuki • podziw dla gotyku • waga przywiązywana do wyrobów użytkowych

• Warsztaty W. Morrisa produkowały przedmioty codziennego użytku ręcznie • wyznawano zasadę integralności motywu z płaszczyzną przez stosowanie płaskich plam barwnych i linii • powstały całe dzieła w jednolitym stylu – Czerwony Dom W. Morrisa, którego architektura, wnętrza, meble i wszystkie drobiazgi były w tym samym stylu.

Red House

• • • Gotyk upodobanie do pionowych kształtów wydłużanie postaci używanie prawdziwych materiałów uwidacznianie konstrukcji odnowienie zapomnianych technik i rzemiosł – np. witraż, materiałów – np. cyna

• • • Neorokoko/ rokoko, zwł we Francji i Belgii. stosowanie organicznych form stylizacja motyw miękkiego linearnego kształtu asymetria delikatna tonacja barwna

• Sztuka Dalekiego Wschodu (modę na chińszczyznę przeżywało już rokoko, a na japońszczyznę impresjonizm) • płaska plama barwna • czarny, płynny, precyzyjny kontur • wyszukana kolorystyka • asymetria, kontrast dużego pustego tła i małych zgrupowanych form • miękkie kształty • wyrafinowanie i stylizacje • łączenie obrazu z tekstem, napis był integralną częścią kompozycji

• Toulouse-Lautrec, • czerpał ze sztuki japońskiej, płaska plama barwna i kontur, mocna kontrastowa kolorystyka

• Van Gogh • – ostre zestawienia barwne, sztuka symboliczna i ekspresyjna oddziaływująca na ekspresyjny kierunek secesji

• P. Gauguin • – asymetria, wytworne zestawienia barwne, płaska plama i kontur, lekka rytmizacja kompozycji, silna synteza kształtów i barw, nastrój tajemnicy

• Puvis de Chavannes • program estetyzujący, radość dla oczu • wytworna, wyszukana gama kolorystyczna nie licująca z poważnym tematem, np. obraz „Biedny rybak”.

• Sztuka Islamu • horror vacui – wypełnianie ciasno tła formami i motywami • zacieranie tektoniczności architektury • duża rola dekoracji i ornamentu • łączenie pisma z obrazem • wysmakowana kolorystyka