Респираторлы дистресссиндромы Қабылдаған: Айтметова. Г Тобы: ЖМ - 322
ЖОСПАР БОЙЫНША ТӨМЕНДЕГІДЕЙ СТУДЕНТТЕР ТІЗІМІ 1. Шайырбекова. У: Респираторлы дистресс-синдромының даму тарихы. 2. Айдар. Н: Респираторлы дистресс-синдромының патогенезі. 3. Джакипова. А: Респираторлы дистресс-синдромының этиологиясы. 4. Қарсыбаев. Н: Респираторлы дистресс-синдромының арнайы диагностикасы. 5. Махаммаджанова. Ф: РДС алдын алу шаралары. 6. Рысымбек. Б: РДС патоморфологиялық көріністері. 7. Мақсұт. М: Респираторлы дистресс-синдромының емі.
8. Маханбет. Б: Респираторлы дистресс-синдромының емдік дене шынықтыруы. 9. Расулматова. Б: Респираторлы дистресссиндромының балалардағы ерекшелігі. 10. Үдербаев. Ә: Респираторлы дистресс-синдромының үлкендердегі ерекшелігі. 11. Пернебай. Б: Респираторлы дистресс-синдромының клиникалық көріністері. 12. Нұрхат. Е: Қорытынды. 13. Холмуратова. Д: РДС байланысты кері байланыс сұрақтар. (ойындар) 14. Хамракулов. У: Респираторлы дистресс-синдромына байланысты видео
Альвеолярлы капиллярлы мембраналардың өткізгіштігінің жоғарылауымен және клиникалық рентгенологиялық, физиологиялық бұзылыстарының ассоцирлеуші кешендерінің бұзылуымен байланысты анықталатын қабыну синдромы. Дистресс-синдромы ( ағылшынша – ауыр жағдай) өкпенің әр түрлі вирустық, бактериялық инфекцияларынан кейін, адам ауыр жарақат алғанда, күйіп қалғанда, сепсистік шок дамығанда, күрделі, ұзаққа созылған, операциялардан кейін, наркоз мөлшерден тыс көп берілгенде және басқада патологияларда дамиды.
Алғаш рет дистресс-синдромы 12 науқаста анықталған. 12 науқаcтың ішінен 7і қайтыс болған. Сол кезде оған үлкендердің дистресс синдромы деген атқа ие болған. Кейіннен бұл синдромға “ауыр өкпе”, “шок жағдайындағы өкпе” деген сияқты атаулар қойылған. Кейіннен 1994 жылы Америкалық конференцияда (АЕСК)да бұл синдромға жаңа қатерлі респираторлы дистресс-синдромы деген ат берілді. АҚШ та жылына РДС пен 190 000 оқиға күзетіледі. Бұл синдроммен бұрын өлім көп кездесетін. Жаңа емдеу жолдары табылған соң өлім саны 35 -40%ға төмендеді. Интенсивті терапия бөліміндегі науқастардың 10%ы тыныс жетіспеушілігі ауруларымен жапа шегеді, 20%ы РДС пен түскендер.
Жіті тыныстық дистресс-синдром (ЖТДС) көптеген себептерден пайда болатын жіті тыныс жеткіліксіздігінің жалпы түрі. Бұл кезде тыныс алу бұзылады, тахипное, гипоксемия, цианоз дамиды, өкпе тінінің серпімділігі азаяды, екі өкпеде бірдей лейкоциттердің жайылған сіңбеленуі болып, өкпе ұяшықтары сұйыққа толады. Бұндай ісіну жүрек қызметінің бұзылысына байланысты болмай дамиды және ауыр гипоксемия дамуына әкеледі. ЖТДС өкпенің бұрынғы дамыған ауруларының асқынуы негізінде пайда болады және сатылы түрде өтеді.
Жіті тыныстық дистресс-синдромы кезінде өкпе ұяшықтары қабынулық жалқыққа толып қалады және онда, сурфактанттың аздығынан, көптеген ателектазалар пайда болады. Өкпенің аралық тіндері бүлініп, газдардың диффузиясы бұзылады. Осылардан тыныс алу жеткіліксіздігі дамиды. ЖТДС дамуына өкпе тініне әртүрлі ядролы лейкоциттердің сіңбеленуі, иммундық және имундық емес жасушалармен цитокиндер өндіріліп шығарылуы тән құбылыс.
Олардың мөлшері жасуша аралық кеңістіктерде тым көбейіп кетуі жергілікті және жүйелі қабыну туындауына әкеледі. Бұл синдром дамуының бастапқы кезеңінде өкпе тамырларындағы макрофагтардың белсенділігі артып, эндотелий жасушаларын әсерлендіретін цитокиндеринтерлейкин-1, өспелерді жоятын а-факторын өндіре бастайды.
РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСС-СИНДРОМЫНЫҢ ПАТОГЕНЕЗІ Негізінен қабыну процесі жатады. Қабыну кезінде гуморальды және жасушалық элементтер қатысады. Гуморальді бөлімінде өнімдердің және әртүрлі активациялық жүйелердің жоғарлауы, яғни комплемент жүйесі, азот тотығы, тромбоцитарлы факторларын қоса. Жасушалық бөліміндегі қабыну процесі адгезия, хемотаксис және нейтрофилдер, макрофагтар, лимфоциттер активация процестерінен құралады. Респираторлы дистресс-синдромының патогенезі аэрогематикалық бөгеттің құрамындағы капиллярлар эндотелиінің және альвеола эпителиінің зақымдануымен байланысты. Осы жағдайда алдымен интерстициялық, кейін альвеола ішілік ісіну дамиды.
ДИСТРЕСС-СИНДРОМЫНЫҢ ДАМУ ЖОЛДАРЫ. Әртүрлі вирустық, бактериялық инфекциялардан кейін; Ауыр жарақат алғанда; Күйіп қалғанда; Сепсистік шок дамығанда; Күрделі, ұзаққа созылған операциялардан кейін; Наркоз мөлшерден тыс көп берілгенде және т. б. жағдайларда;
ПАТОГЕНЕЗ Асқазан құрамының Альвеолярлыаспирациясы; капилярлы Тұншығу кезіндегі су мембрананың аспирациясы; Токсик тікелей алық газдар мен зақымдалуы ирринттер ингаляциясы; Наркотикалық заттар дозировкасыжоғары Сепсис; АльвеолярлыӨкпелердің капилярлы инфекциялық мембрананың зақымдалуы; жанама зақымдалуы Жүйелік аутоиммунды аурулар; Геморрагиялық панкреатит; Өкпе артериясының эмболиясы Капиллярлар өткізгіштігінің жоғарылауы Сурфактант көлемінің азаюы Өкпенің интерстициальді және альвеолярлы ісінуі Өкпенің диффузионды қызметінің төмендеуі Жедел тыныс жетіспеушілігі
РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСССИНДРОМЫНЫҢ ЭТИОЛОГИЯСЫ. РДС этиологиясының ең көп таралған себептері: - пневмония (бактериялық, вирустық, саңырауқұлақ және басқа да этиологиялы) болып табылады; - Шок (септикалық, анафилактикалық және т. б. ); - Сепсис; - Тамырішілік қан ұю синдромы (жедел және жітілеу) ;
РДС себептері: Ең жиі себептері болып Шок Сепсис ДВС-синдромы Өкпенің «тура» , сонымен қатар ”тура емес” зақымдануы. ”Тура емес” механизмінде РДС өкпеден тыс аурулар есебінен туындайды, бұл кезде өкпе зақымдалуынанорганизмде қабыну процес пайда болады. Жедел панкреатит
Негізгі себептері: ØӨкпенің диффузды инфекциялары; ØСұйықтық аспирациясы; ØСепсис; ØЖүрек және өкпе алмастырудан кейінгі жағдай; ØТоксикалық газдарды жұту; ØӨкпе ісінуі; ØИммунды аутоагрессия аурулары; ØШоктық жағдайлар.
Құсу, су аспирациясы (суға бату); кеуде қуысының жарақаттануы; улы булар мен ингаляциялық тітіркендіргіштер (хлор, азот оксиді, аммиак, таза оттегімен улану) Өкпе артериясының эмболиясы (майлы, ауалы, және т. б); ауыр метаболикалық бұзылыстар (диабеттік кетоацидоз, уремия); Аутоиммунды аурулар - СКВД жоғары биіктікте қалуға;
Венозды сұйықтықтың артып кетуі(коллоидтық тұз және р-жиынтығы, плазма, плазмалық алмастырғыштар, майлы эмульсиялар), өткір геморрагиялық асқазан безінің панкреанекрозы ПБЗ синтез бұзғаны тудыратын фермент тез альвеолит құртып жіберуді альвеолярлы ателектаз дамуына әкеледі ПБЗ лецитинозды бұзады.
РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСС-СИНДРОМЫНЫҢ АРНАЙЫ ДИАГНОСТИКАСЫ • Тыныс алудың бұзылысы • Артериалды гипоксемия • Өкпе суретінің күшеюі • Кіші қан айналымының гипертензиясы • Тыныс алудың күшеюі • p. H ортасының жоғарылауы
АРНАЙЫ ДИАГНОСТИКА ЖҚА ЖЗА ЭКГ Қанның газдық құрамын анықтау Өкпенің рентгенографиясы
Өкпенің түбірі кеңейген, құрылымы сақталмаған. Өкпенің интерстициалдытамырлық көрінісі деформацияланған, күшейген. РДС. тік проекциядағы, горизантальды күйдегі рентгенограммасы. Өкпенің жоғарғы үлестері және оң жақ бөлігі төмен интенсивті түрде көлеңкеленген.
НАУҚАСТЫ ҚАРАУ 1. Анамнез жинау 2. Науқасты қараған кезде: экспираторлы түрдегі ентікпе, науқас ернін үшкірейтіп, бетін томпайтады. Цианоз, беттің ісінуі, тыныс алуға қосымша бұлшықеттер қатысады. 3. Пальпаторлы зерттеумен дауыстық дірілдің әлсізденгенін және кеуде қуысының резистенттілігін көруге болады.
Дистресс-синдром диагностикасы негізінен аурудың клиникалық белгілеріне және инструменталды зерттеу әдістерінің қорытындысына сүйене отырып қойылады. Рентгенологиялық тексеру және өкпенің компьютерлік томографиясы (КТ), пульсоксиметрия және инвазиялық әдіс бойынша өкпелердегі артериялық қысымды өлшеу
РЕНТГЕН ТҮСІРІЛІМДЕРІ.
Респираторлық инфекциялардың таралуының алдын ЛДЫН АЛУ алуда: ШАРАЛАРЫ А І - сырқаттанғандарды ерте анықтап, оларды көпшіліктен оқшаулау; - жеке бас гигиенасын сақтау; ІІ - сырқаттарға күтім жасағанда медициналық маска тағып жүру; - бөлмелерді жүйелі түрде желдетіп отыру; - Сырқаттану кезеңінде сұйықтықты, әсіресе лимон қосылған шәйды көбірек тұтыну жақсы нәтиже береді. IІІ - мерзімдік аурушаңдық жоғарылаған кезде көпшілік орындарға баруды шектеу; - жөтелгенде немесе түшкіргенде мұрынды және ауызды бет орамалмен, сальфеткамен жабу; ІV - Бет орамалды жиі ауыстырып отыру; - Бөлмелерді күнделікті жиі ылғалдап жуу;
ТӨМЕНДЕГІ СЫРҚАТТАРДАН АЛДЫН АЛУ КЕРЕК Респираторлы дистресс синдромы грипп, парагрипп, аденовирустар, респираторлықсинтициальді вирус, риновирус, реовирус
АТА-АНАЛАРҒА НЕ ІСТЕУ КЕРЕК? 1. Нәрестені төсек орынына жатқызып, жанұяның басқа мүшелерінен оқшаулау қажет. Егер де нәресте қатты терлейтін болса, оны сүлгімен құрғатып, төсек орынын жиі ауыстырып отыру қажет. Дене температурасының 38 С-ден асқаны жағдайында ыстығын басатын дәрілер беру керек: - парацетомол, эффералган және цефекон балауызын, ибуфен және т. б. жасына сай мөлшерде;
АЛДЫН АЛУ ШАРАЛАРЫ Жанұяда инфекцияның әрі қарай дамуына жол бермеу үшін интерферон, оксалин майын, гриппферон, анаферонды қолдануға болады. Сонымен қатар 6 айлық жастан бастап, тұмаудан Ваксигрипп, Инфлювак вакциналары бар.
Патоморфология ОРДС развивается в течение времени от нескольких часов до 3 суток от начала воздействия этиологического фактора. Различают три патоморфологических фазы ОРДС: Острую Подострую Хроническую
Острая фаза: Длится 2 -5 суток и характеризуется развитием интерстициального, а затем альвеолярного отека легких. В отечной жидкости содержатся белок, эритроциты, лейкоциты. Поражение легочных капилляров и выраженное повреждение альвеолярного эпителия 1 и 2 типов нарушение синтеза сурфактанта микроателектазы.
Подострая фаза: харатеризуется интерстициальным и бронхоальвеолярным воспалением.
Емдеу өте күрделі. Адам бірден ауруханаға жеткізілуі керек, онда анализдер жүргізіп, емдеуді бастайды. Ал қажет жағдайда оттегімен қамтамасыз етеді де, жасанды тыныс алуға ауыстырады. Емдеу әдетте реанимация бөлімдерінде жүргізіледі.
Жасанды тыныс алдырумен қатар эндогенді сурфактанттардың жеткіліксіздігін қалпына келтіретін заттарды қолданады. Дәрілік сурфактанттнар тобына жататын сондай препараттың бірі кольфосцерил пальмитат.
Мұндай жағдайда жасанды тыныс алдырумен қатар эндогенді сурфактанттардың жеткіліксіздігін қалпына келтіретін заттарды қолданады. Аурудың себебін анықтау және соған сәйкес патогенетикалық, әрі симптоматикалық емдеу жүргізу өте маңызды. Барлық жағдайда өкпені жасанды тыныс алдырғанда дәйекті оксигенация қажет. Респираторлық дистресс- синдромы кезінде емдеу гормональдық препараттармен жүргізіледі. Әсіресе глюкокортикоидтар – преднизолон және метилпреднизолон. Қақырықтың сұйылуы үшін және оның шығуы үшін муколитикалық дәрілер – бромгексин, ацетилцистеин, амброксол, калий йодиді тағайындалады.
Ø Ø Ауруды шақырған себептерді жою; Тіндерді оттегімен толық қамтамасыз ету керек; Ылғандандырылған оттегіні қолдану; Емдеу тиімділігі оның уақытына байланысты.
Препаратты кеңірдек ішіне , әдетте 2 реттен артық енгізбейді. Сонымен қатар , кейде ірі қара малдың өкпесінен алынған жоғары тазартылған сурфактант альвеофакт қолданылады. Аурудың себебін анықтау және оған сәйкес патогенетикалық, әрі симптоматикалық емдеу жүргізу өте маңызды. Барлық жағдайда жасанды тыныс алдырғанда дәйекті оксигенация қажет.
РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСС-СИНДРОМЫ ЕМДІК ДЕНЕ ШЫНЫҚТЫРУЫ. Емдік дене тәрбиесінің әдістері – емдік және реабилитациялық міндеттерді шешу үшін қолданылатын жаттығулардың жиынтығы. ЕДШ құралдарын шешетін емдік тапсырмаларға қарап анықтайды. Бұл жаттығулар тыныстық ерікті басқарылатын вегетативті функция екеніне негізделген. Тыныс жаттығулары статикалық жаттығулар(кеудемен және диафрагмамен тыныстау, тыныстың бұл түріне тек бұлшықеттері ғана қатысадық Динамикалық жаттығулар (қимылмен қоса тынысты ұзарту, тоқтату, метреномға қарап тыныстау) Тыныс алу ерекшеліктері: Мұрын арқылы дем алу -1 -2 сек. Үзіліс -1 сек. Тынысты шығару 2 -4 сек үзіліс 2 -4 сек
ЕМДІК ДЕНЕ ТӘРБИЕСІНІҢ МІНДЕТТЕРІ 1. Организмнің жалпы тіршілік тонусын күшейту және оның тосқауылдық қабілетін арттыру. ЕДШ маңызын моторлы вицералдық теория тұрғысынан – тыныс алу жіне жүрек – тамыр жүйелерімен қозғалу анализаторы орталықтарының арасында тура байланыс бары тұрғысынан түсіндіруге болады. Қаңқа бұлшықеті қызметі – ішкі органдардың әрекетінің арасында дәл сәйкестік болуын талап етеді. 2. Ауруға байланысты пайда болған қалыпты емес ми қыртысы – вицералдық рефлекстер және шартты - рефлекторлы байланыстарды пролриоцептивтік рецепция арқылы жою. Вегетативтік нерв жүйесімен тынысты нейрогуморалдық реттеу арасындағы тиімді динамикалық тепе-теңдікті қалпына келтіру. 3. Сыртқы тыныс биомеханикасына спецификалық әсер ету. Бронхты кеңейту әсерінің механизмі: мұрын арқылы тыныстауды жаттықтыру (мұрын, өкпе рефлексін активті күйге келтіру), тыныс алуды тереңдету, босаңсыту процесін жетілдіру, жаттығуларды суда орындау, дыбысты гимнастика мұның бәрі спазмды әлсірету әсерін тудырады.
Дистресс- синдромының морфологиялық көріністеріне: Ø Альвеолаларда фибриннің жиналуы, Ø гиалиндік мембрананың пайда болуы, Ø ісіну және ошақтық пневмонияның дамуы жатады.
РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСС-СИНДРОМЫНЫҢ БАЛАЛАРДАҒЫ ЕРЕКШЕЛІКТЕРІ Ø Ø Жаңа туылған нәрестелерде РДС- ның дамуына алып келетін себептер: Сурфактанттың синтезінің және экскрециясының бұзылуы, бұл өкпелік тіннің дұрыс қалыптаспауымен байланысты. Сурфактанттың құрылымының туа біткен дефектісі
Балалардағы респираторлық дистресссиндромы Балалардағы респираторлық дистресссиндром – инфекциялық емес патологиялық үрдістер, пренатальдық және пренатальдық емес кезеңдегі балалардағы тыныстың жедел жетіспеушілігі. Әдетте респираторлық дистресс-синдромы орташа есеппен 60%-і балаларда кездеседі.
Жаңа туған нәрестелердің респираторлық дистресс-синдромы тыныстың жедел жетіспеушілігінің бір көрінісі болып табылады. Жаңа туған нәрестелерде сурфактанттың жетіспеушілігі оларда респираторлық дистресс-синдромының себебі болуы мүмкін. Ол өкпенің интерстициалды ісінуімен және көптеген ателектазбен көрінеді. Бұл кезде газдардың альвеолярлы-капиллярлық мембрана арқылы диффузиясы бұзылады және тыныстың жедел жетіспеушілігі дамиды.
Этиологиясы, патогенезі. Көбінесе жетілмей қалған балаларға анасынан акушерлік анамнез кезінде беріледі(жүректің жедел жетіспеушілігі, қантты диабет, нефропатия, жатырлық қан кетулер). Гипоксия, гиперкапния және асфиксия белгілері байқалады. Гипоксия мен гиперкапния әсерінен өкпенің қанайналым бұзылыстары байқалады. Көптеген балалар асфиксия мен гипоксия жағдайында туады, бірақ тыныс жетіспеушілігі бірден байқалмайды, туғаннан кейін бірер сағаттан кейін байқалуы мүмкін.
РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСС-СИНДРОМЫНЫҢ ҮЛКЕНДЕРДЕГІ ЕРЕКШЕЛІКТЕРІ Улкендердегі респираторлы дистресс – синдромын зақымдайтын факторлар біріншілікті және екіншілікті болып бөлінеді. Біріншілікті зақымдайтын факторларға СПИД кезіндегі өкпенің зақымдалуы, кеуде клеткасының ауқымды зақымдалуы жатады.
Ересектерде РДС өкпе паренхимасының қабаты және альвеолярлы капиллярлардың өтімділігінің жоғарылауымен, альвеола қабырғасының зақымдалуымен жүретін өкпе тамырының микроциркуляциясының алғашқы бұзылуынан кейін болатын өкпенің арнайыланбаған зақымдалуы.
Дистресс – синдромын тудырудағы экстрапульмоналды себептерге кома жағдайындағы және ауыр сепсис кезіндегі жағдайлар жатады. Бұл синдромды шақыратын өкпеден тыс фактор: жедел жайылған перитонит. Ал этиологиялық факторлар эндотелиді және альвеолярлы қабатты зақымдайды.
ҮЛКЕНДЕРДЕГІ РЕСПИРАТОРЛЫ ДИСТРЕСС СИНДРОМЫН ЕМДЕУ ТӘСІЛДЕРІ: Медикаментозды терапия. Оксигенотерапия Антибактеральді терапия Халықтық емдер
Клиникалық көріністері. РДС-ң басталуы алғашқы 12 -48 тәулікте болады, бірақ кейбір кездерде 5 -күннен кейін де көрінуі мүмкін. РДС-і бар науқастар көбінесе кеуде қуысының ыңғайсыз сезіміне (дискомфорт), құрғақ жөтелге шағымданады. Оны рентгендік зерттеудің көмегімен және ошақты инфильтрация синдромының болу-болмауынан ажыратады. Жедел бронхит, жедел респирациялық аурудан немесе онымен бірге басталады. Жоғарғы тыныс жолдарындағы қабыну процесі (ринит, фарингит) трахеяға түседі. Бұл кезде трахеиттің белгілері (құрғақ жөтел, төс артының ашып, қырнап ауруы) байқалады. Көрінісі алғашқы 2 -3 тәуліктегі жөтел құрғақ, кейін қақырық түсе бастайды. Интоксикацияның салдарынан әлсіздік, селқостық, қол-аяқтардың, белдің ауырсынуы тән.
Аурудың ерте кезеңінде науқаста қозғыштық, газ алмасуы бұзылуының жоғарылауындатежелу, есеңгіреу, гипок-сиялық кома дамуы мүмкін. Сонымен қатар РДС-і бар науқастарда гипертермия және артериялық гипотензия байқалады.
Перкуссияда дыбыс әдетте өзгермейді, тек қана бронхиттің дистальді түрінде дабыл реңді дыбыс естілуі мүмкін. Ауырғандардың баршасында күшейген қатаң везикулалық тыныс және құрғақ сиректеу ылғал сырылдар естіледі. Аускультацияда тыңдағанда сырылдардың түріне мән берген жөн. Сырылдардың түрі бронхтардың зақымдану дуңгейіне тәуелді. Ірі бронхтардың қабынуында жуан дыбысты құрғақ немесе ірі көпіршікті ылғал сырылдар, ал ұсақ бронхтардың зақымдалуында-жіңішке дыбысты құрғақ немесе ұсақ көпіршікті ылғал сырылдар естіледі.
Дистресс-синдромның патогенезі аэрогематикалық бөгеттің құрамындағы капиллярлар эндотелиінің және альвеола эпителиінің зақымдануымен байланысты. Осы жағдайда алдымен интерстициалдық, кейін альвеола ішілік ісіну дамиды. Альвеола қуысына фибриноген белогы шығып, тез арада фибрин және гиалиндік мембрана пайда болады. Бұл жердегі гиалин массалары газ алмасу үрдістерін бұзып, қанда көмірқышқыл газы жиналады, гипоксия дамиды.
Аэрогематикалық бөгеттің зақымдануы қабыну аймағында жиналып қалған нейтрофилдер мен макрофагтардың әсеріне байланысты. Олар өздерінен оттегінің улы өнімдерін, протеазаларды, арахидон қышқылының метаболиттерін бөліп шығарады, сөйтіп, эндотелий жасушаларын бұзады, тромбоциттердің агрегациясына себеп болады. Лейкоциттер мен макрофагтар белсенділігінің артуында қабыну ошағындағы бактериялық эндотоксиндердің де маңызы зор.
РЕСТРИКЦИЯЛЫҚ (ЛАТ. ESTRICTIO-ШЕКТЕУЛІ) ТЫНЫС ЖЕТКІЛІКСІЗДІГІ R ТЫНЫС АЛУҒА ҚАТЫСАТЫН ӨКПЕ ҰЯШЫҚТАРЫ МЕН ҚАН ҚЫЛТАМЫРЛАРЫНЫҢ АЗАЙЫП КЕТУІНЕН ДАМИДЫ. БҰЛ КЕЗДЕ ӨКПЕНІҢ ЖЕЛДЕТІЛУІ ЖӘНЕ ӨКПЕ ҰЯШЫҚТАРЫ МЕН ҚЫЛТАМЫРЛАР АРАСЫНДА ГАЗДАРДЫҢ ДИФФУЗИЯСЫНЫҢ БҰЗЫЛЫСТАРЫ БАЙҚАЛАДЫ. ГАЗДАРДЫҢ ДИФФУЗИЯСЫ ОЛАРДЫҢ МЕМБРАНАЛАРДЫҢ ЕКІ ЖАҒЫНДАҒЫ ДЕҢГЕЙЛЕРІНІҢ АЙЫРМАШЫЛЫҒЫНА, ТЫНЫС АЛУҒА ҚАТЫСАТЫН БЕТТІҢ АУМАҒЫНА ЖӘНЕ ГАЗДАРДЫҢ ЖАЙЫЛУЫНА ҚАЖЕТТІ (ӨКПЕ ҰЯШЫҚТАРЫ МЕН ҚАН ТАМЫРЛАРЫНЫҢ АРАСЫНДАҒЫ) АРАЛЫҚТЫҢ ҚАШЫҚТЫҒЫНА БАЙЛАНЫСТЫ БОЛАДЫ.
Ø Ø Ø Ø Анасында қант диабеті ауруының болуы Плацентаның уақытынан бұрын түсуі уақытынан бұрын босану РДС көбінесе ер балаларда қыздарға қарағанда 2 есе көп кездеседі. Табиғи жолмен босана алмау, кесарево сечениемен босану Жаңа туылған нәрестеде асфиксияның болуы. Апгар бойынша бағаланады – 7 баллдан кем болуы Гипотермия;
Қорытынды. Ø Ø Респираторлық дистресс-синдромының деңгейін анықтау үшін және организмнің оттекпен қаншалықты қамтамасыз етілетіндігімен қатар, рентгендік зерттеулерге баса назар аударылады. РДС-ның алғашқы сатыларында егер де науқас өзіндік тыныс ала алса, рентгенограмма сапасы біршама жақсы болады, көріністерді көбінесе қозғалмалы аппараттары бар арнайы палаталада жүргізеді, науқас горизантальды күйде болады, зерттеу кезінде науқастар жиі тынысын тоқтата алмай қалады.
Кеуде қуысының тік проекциядағы көрінісі пневмотораксты анықтамауы мүмкін. Латеропозиция кезінде, яғни бір қырымен жатқанда рентгендік көріністе өкпенің ошақтық көлеңкелердің ассимметриясы жақсы көрінеді. Көріністерді дұрыс бағалау үшін жүрек көлеңкесінің проекциясында омырқалық аралықтар көрінуі керек. Бұл аралықтар көрінбеген көріністерде ауаға толған бронхтардың визуализациясын байқау қиындайды. Синдром дамуының алғашқы 5 күн ішінде рентгенологиялық көріністер жақсы анықталады. Осы уақыттан кейінгі жаңа ошақтық көлеңкелер қосымша дамыған пневмонияның, сепсистің және жүрек жетіспеушілігінің көрінісі болып табылады.
Пайдаланылған әдебиеттер: 1. Б. Н. Айтбембет “Ішкі ағза ауруларының пропедевтикасы” “Эффект” баспасы Алматы 2010 ж 2. Қ. Ж. Ахметов “ Ішкі аурулар пропедевтикасы пәнінің клиникалық дәрістері” 3. Google. com сайты
Назарларыңызға рахмет!!!
Скачать презентацию Респираторлы дистресссиндромы Қабылдаған Айтметова Г Тобы ЖМ —
Respiratorly_distress_sindromy.pptx