JAK ZBUDOWANY JEST KOMPUTER Komputer jest to

JAK ZBUDOWANY JEST KOMPUTER?

Komputer jest to uniwersalny system cyfrowy zdolny do wykonywania pewnego zbioru rozkazów (różnorodnych operacji elementarnych), w którym użytkownik może określić sekwencję wykonywanych rozkazów koniecznych do realizacji postanowionego zadania. Głównymi częściami składowymi komputera są: procesor, pamięć operacyjna, w której jest zapisany program określający sekwencję wykonywanych operacji oraz dane do przetworzenia oraz układy wejścia i wyjścia, do których są przyłączone urządzenia zewnętrzne umożliwiające kontakt komputera z otoczeniem i użytkownikiem. Istotną cechą komputera, odróżniającą go od innych systemów cyfrowych, jest możliwość zupełnej zmiany realizowanych przez niego funkcji jedynie przez zmianę programu w jego pamięci.

Historia komputera PC l. Historia PC-eta ma ledwie 26 lat. Gdy powstawał zakładano, że da się sprzedać tysiąc - dwa tysiące sztuk. Teraz PC jest standardem w dziedzinie komputerów osobistych. PREZENTACJA PIERWSZEGO Komputera PC - 12 sierpnia 1981 Pierwszy komputer- ENIAC 1

Historia informatyki – X wiek p. n. e. : abakus, liczydła soroban, – X-II wiek p. n. e. : Chiny – przepisy na wykonywanie obliczeń (algorytmy), postać binarna liczby,

– 400 -300 r. p. n. e. : algorytm Euklidesa, – VIII-IX wiek: Muhammad ibn Musa al-Chorezmi prekursor metod obliczeniowych, upowszechnił system dziesiętny i stosowanie zera, – XVII wiek Wilhelm Schickard twórca pierwszej mechanicznej maszyny do liczenia (spłonęła), Blaise Pascal maszyna wykonująca dodawanie i odejmowanie,

– XVII-XVIII wiek: Gottfried Wilhelm Leibnitz system dwójkowy, – XVIII i XIX: Charles Babbag – maszyna różnicowa, analityczna (program), Ada Augusta – pierwsza programistka, Herman Holerith – czytnik-sorter kart dziurkowanych, założył firmę IBM,

– XX wiek to czas burzliwego rozwoju elektronicznych maszyn matematycznych: Alan Turing (model uniwersalnego komputera), John von Neumann (ojciec architektury współczesnych komputerów), Marian Rejewski (Enigma), maszyna Eniac (1945 r. ), tranzystor (1947), układ scalony.

Nomenklatura Procesor – Central Processing Unit (CPU) = Arithmetic/Logic Unit (ALU) + Control Unit Ø Pamięć operacyjna – Random Access Memory (RAM) Ø Urządzenia wejścia/wyjścia – Input/Output (I/O) Ø Płyta główna – Motherboard (MB) Ø Układ sterowania – Chipset Ø Jednostka zmiennoprzecinkowa – Floating Point Unit (FPU) Ø Pamięć stała (tylko do odczytu) – Read-Only Memory (ROM) Ø

Modularna budowa komputera PC Ø Standaryzacja elementów w oparciu o publicznie dostępne specyfikacje Ø Otwarta architektura urządzeń wejścia/wyjścia

Płyta główna - tablica obwodów drukowanych łączących wszystkie elementy komputera wraz ze sterującymi układami elektronicznymi i standardowymi gniazdami I/O. Ø -procesor - układ scalony b. wysokiej skali integracji. Ø Chipset - układy sterujące połączeniami płyty głównej. Ø Pamięć RAM - w postaci modułów dołączanych do płyty głównej. Ø Urządzenia wejścia/wyjścia - np. klawiatura, dysk twardy (pamięć masowa), karta graficzna, mysz, itp. - dołączane do płyty głównej poprzez gniazda (porty) I/O. Ø

Płyta główna komputera PC Ø Ø Ø Płyta główna jest podstawowym urządzeniem komputera. Znajduje się na niej: gniazdo procesora, gniazda rozszerzające, złącza dla modułów pamięci, sterowniki napędów dyskietek i dysków twardych, porty oraz układ pamięci ROM. W zależności od typu płyty znajdują się na niej określonego typu gniazda rozszerzenia ISA, PCI i AGP, w których montowane są karty rozszerzeń. Płyta główna jest nierozerwalnie związana z procesorem. O wydajności płyty głównej decyduje zainstalowany na niej układ zwany chipsetem. Steruje on przepływem informacji pomiędzy procesorem a umieszczonymi na płycie innymi podzespołami. Niezależnym od procesora standardem konstrukcyjnym płyt głównych jest standard ATX. Jego podstawową cechą jest zintegrowany na płycie interfejs portów: klawiatury, myszki, drukarki itp. Istnieje także standard AT, który jest coraz mniej popularny. W tym przypadku wszystkie porty umieszczone na płycie są łączone z odpowiednimi gniazdami, które są mocowane na tzw. śledziach, a te z kolei są przykręcane do obudowy komputera.

Płyta główna komputera PC

Procesor

Procesor to układ scalony zawierający jednostkę centralną komputera (CPU - Central Processing Unit). Ø Składa się z jednostki arytmetyczno logicznej (ALU), jednostki sterującej i koprocesora numerycznego (FPU). Ø Procesor ma za zadanie przetwarzać i wykonywać typowe operacje arytmetyczno logiczne, jakie dochodzą do niego poprzez pamięć operacyjną na podstawie instrukcji otrzymywanych od wykonywanych programów, a ilość takich otrzymywanych od wykonywanych programów operacji waha się w granicach od kilkuset do milionów na sekundę. Powszechną miarą czasu działań, wykonywanych przez procesory są mikrosekundy (1 us = 0, 000001 s) i nanosekundy (1 ns = 0, 00001 s), czyli milionowe i miliardowe części sekundy. Ø Podstawowym parametrem mikroprocesora jest zegar, który określa, z jaką częstotliwością mikroprocesor przetwarza dane. Częstotliwość zegara jest podawana w MHz lub GHz (megahercach lub gigahercach). Ø

Rodziny procesorów Ø Intel x 86 (komputery PC): l l l Ø 32 bitowe: AMD 486, 5 x 86, K 5, K 6, Athlon, Duron Motorola 68 k (komputery Apple): l Ø 16 bitowe: 8086/88, 80286 32 bitowe: i 386, i 486, Pentium Pro, Pentium II, Celeron, Pentium III, Celeron II, Pentium IV, Xeon 64 bitowe: Itanium (architektura EPIC) AMD (zgodna z x 86): l Ø (koprocesory FPU: 8087, 80287, 80387) 68000, 68020 (16 -bit), 68030, 68040, 68060 (32 -bit) architektury RISC (32, 64 - bitowe – systemy UNIX): l Alpha (DEC/Compaq), MIPS (SGI), SPARC (Sun), PA (HP), Power (IBM), Power. PC (IBM/Motorola)

Chipset-y Układy zarządzające komunikacją pomiędzy procesorem, pamięcią, magistralami dołączającymi urządzenia I/O Ø W znacznym stopniu decydują o funkcjonalności komputera (możliwościach rozbudowy) Ø Zbudowane zwykle z 2 obwodów scalonych zwanych mostkami (north and south bridge) Ø Produkowane przez wielu producentów: Intel, AMD, VIA, ALI, SIS Ø

Pamięć RAM Ø Statyczna l – Static RAM (SRAM) bardzo szybka, bardzo droga – służy jako pamięć buforująca między pamięcią operacyjną i procesorem (tzw. pamięć cache - poziomu /level/ I, III) Ø Dynamiczna – Dynamic RAM (DRAM) l tania pamięć wymagająca cyklicznego odświeżania Ø Synchroniczna – SDRAM – dominuje w PC Ø Podwójnej wydajności – Dual Data Rate (DDR) Ø RAMBUS – duża wydajność, wysoka cena

Budowa złącza: SIMM (Single Inline Memory Module) - 30 pinowe moduły które stosowano w komputerach wyposażonych w procesor 0486. Najczęściej spotykanymi tego typu układami są kości o pojemności 1, 4, 8 MB. Z uwagi na ich budowę mogły być instalowane tylko parami po cztery sztuki. Następcami tych modułów były pamięci, 72 pinowe PS/2 SIMM. Pod względem budowy wewnętrznej odpowiadają one 30 pinowym modułom SIMM, są jednak przeznaczone do pracy z 32 bitową szyną danych. Stosuje się umieszczanie parami identycznych układów pamięci.

DIMM (Double Inline Memory Module) - 168 pinowe moduły w których styki na obu stronach układu doprowadzają różne sygnały. Ponadto każdy DIMM współpracuje z 64 -bitową magistralą danych, dzięki czemu możliwe jest pojedyńcze obsadzenie gniazd modułami tego typu. Moduły DIMM są dostępne w wersjach pojemności pamięci od 8 do 512 MB i czasie dostępu rzędu 8 ns.

Magistrale wejścia/wyjścia Ø ISA (Industry Standard Architecture) l 16 -bitowe złącze do obsługi starszych urządzeń Ø PCI (Peripheral Component Interconnect) l 32 -bitowe standardowe złącze stosowane we współczesnych komputerach (są wersje 64 -bitowe) Ø USB (Universal Serial Bus) l magistrala umożliwiająca łańcuchowe dołączanie urządzeń zewnętrznych (modemów, drukarek) Ø Porty równoległe (Parallel Ports) Centronics Ø Porty szeregowe (Serial Ports) RS-232 C

Karta graficzna RADEON™ 64 -MB AGP Graphics Card

Tryb tekstowy proste systemy terminali, rozwinięcie koncepcji dalekopisu Ø związany bezpośrednio ze sposobem reprezentacji znaków alfanumerycznych w pamięci komputera Ø Kod ASCII (American Standard Code for Information Interchange) – 7 -bitowy (127 znaków) Ø Rozszerzony kod ASCII – 8 -bitowy (255 znaków) Ø

Kodowanie znaków Ø Ø kod ASCII – znaki alfabetu łacińskiego plus tzw. semigrafika strony kodowe ISO – znormalizowane wykorzystanie górnej połowy kodu ASCII do reprezentacji znaków diakrytycznych różnych języków Inne strony kodowe np. IBM CP 852 (DOS-PL), MS CP 1250 (Windows-PL), Mazovia UNICODE – kodowanie 16 -bitowe, umożliwiające zapis wszystkich bardziej znanych alfabetów, także ideograficznych

Tryb tekstowy Ø Realizacja sprzętowa: układy EEPROM z zapisem wyglądu poszczególnych znaków l systemy terminalowe, konsola Unix, DOS Ø Realizacja programowa: wstępne określenie kształtu znaków układzie pamięci obrazu lub całkowita symulacja w systemie okien l Programowalny tryb tekstowy DOS, okno wiersza poleceń Windows, X-Window (X 11)

Tryb graficzny Dominujący sposób realizacji interfejsu użytkownika we współczesnych systemach operacyjnych Ø Komputer buduje w pamięci mapę reprezentującą wszystkie punkty obrazu (piksele), które mają być wyświetlone na ekranie Ø

Tryb graficzny Ø Rozmiar pamięci potrzebnej do opisania wyglądu ekranu jest zależny od: l rozdzielczości obrazu – determinuje ona ilość pikseli tworzących obraz, l palety barw – determinuje ona ilość informacji potrzebnej do opisania wyglądu pojedynczego piksela, l opcjonalnego buforowania obrazu – możliwe jest budowanie następnego kadru w czasie wyświetlania poprzedniego, komponowanie kilku obrazów np. wzajemnie przesłaniających się (bufor Z).

Reprezentacja barw Ø Do opisu parametrów piksela stosuje się: paletę predefiniowanych kolorów, l reprezentację barw podstawowych RGB (Red, Blue, Green). l Ø Reprezentacja barw w programach graficznych na wydrukach jest osobnym zagadnieniem (np. CMYK – Cyan, Magenta, Yellow, blac. K, HSV – Hue, Saturation, Value).

Paleta kolorów – tablica umieszczona w wydzielonym obszarze pamięci, przypisująca poszczególnym elementom predefiniowaną barwę i jasność. Ø Wygląd piksela jest określony liczbą wskazującą daną pozycję (zwykle do kilkudziesięciu) w palecie kolorów: l 1 bit – obraz monochromatyczny, l 4 bity – 16 barw, – 8 bitów – 256 barw. Ø Metoda jest stosowana do wyświetlania obrazów niskiej jakości – małe wymagania sprzętowe. Ø

Reprezentacja RGB Piksele są opisane trójką liczb reprezentujących intensywność barw podstawowych RGB. Ø Ilość dostępnych kombinacji jest określona łączną długością tych liczb, np. : l 15 bitów – 32 768 barw (High Color), l 24 bity – 16 777 216 barw (Full Color). Ø Determinuje to: l ilość pamięci niezbędnej do przechowania obrazu, l prędkość generowania poszczególnych obrazów. Ø

Akceleratory graficzne specjalizowane układy (procesory) przejmujące od procesora głównego zadania przeliczania parametrów geometrycznych i kolorystycznych wyświetlanego obrazu Ø szybkie układy pamięci umożliwiające jednoczesny zapis i odczyt Ø specjalne złącza umożliwiające szybkie przesyłanie między pamięcią główną i pamięcią obrazu na karcie graficznej: l AGP – Accelerated Graphics Port Ø

Standardy programowe obsługi grafiki Środowisko MS Windows – rodzina standardów Direct. X (Direct. Draw, Direct 3 D, i in. ) – zestaw procedur (realizowanych głównie sprzętowo) umożliwiających szybkie tworzenie i obróbkę elementów obrazu za pomocą prostych operacji wywołania gotowych funkcji. Ø Open. GL – standard przemysłowy obsługi grafiki trójwymiarowej, opracowany przez firmę SGI. Ø PHIGS – (Programmer's Hierarchical Interactive Graphics System) zestaw opracowany przez ANSI i ISO. Ø PEX – (PHIGS Extensions to X) rozszerzenie środowiska XWindow (X 11) o obsługę obiektów 3 D, stosowany w środowisku UNIX. Ø

Karta dźwiękowa

Karta dźwiękowa Karty dźwiękowe służą do konwersji dźwięku (pochodzącego z płyt CD, urządzeń hifi, czy tez mikrofonów) do postaci danych, które może przetwarzać komputer. Podobnie jak odtwarzacz płyt kompaktowych tak i karty dźwiękowe są w stanie odtwarzać przez głośniki dźwięk zapisana w formacie zer i jedynek. Konwersji dokonywanej przez karty dźwiękowe może być również poddawana muzyka pochodząca z syntezatorów i klawiatur MIDI (Musical Instruments Digital Interface) to standard opracowany dla elektronicznych instrumentów muzycznych. Wystarczy więc karta dźwiękowa zainstalowana w komputerze i klawiatura MIDI, aby mieć w domu własną "orkiestrę".

Ø Ø Ø Ø Ø Budowa karty dźwiękowej Karty dźwiękowe w zależności od stopnia skomplikowania i zaawansowania mogą posiadać następujące elementy: Generator dźwięku - występował w starszych kartach i był to zazwyczaj generator AM lub FM oraz generator szumu, służył do sprzętowego generowania dźwięków za pomocą modulacji i łączenia fal oraz szumu Przetworniki A/C i C/A - umożliwiające rejestrację i odtwarzanie dźwięku Mikser dźwięku - służy do łączenia sygnałów dźwięku z różnych źródeł, generatorów dźwięku, przetworników C/A, wejść zewnętrznych, itp. Wzmacniacz wyjściowy nbn- do podłączenia słuchawek lub dopasowania linii wyjściowych przetwornika C/A Interfejs do komputera - służący do komunikacji i wymiany danych z kartą dźwiękową, zazwyczaj ISA, PCI lub USB Procesor DSP - służy do cyfrowej obróbki dźwięku, np. nakładania efektów Interfejs MIDI - służy do podłączania do komputera cyfrowych instrumentów muzycznych

Karta sieciowa

Karta sieciowa (ang. NIC - Network Interface Card) służy do przekształcania pakietów danych w sygnały, które są przesyłane w sieci komputerowej. Każda karta NIC posiada własny, unikatowy w skali światowej adres fizyczny, znany jako adres MAC, przyporządkowany w momencie jej produkcji przez producenta, zazwyczaj umieszczony na stałe w jej pamięci ROM. W niektórych współczesnych kartach adres ten można jednak zmieniać. Ø Działanie: Sygnał z procesora jest dostarczany do karty sieciowej, gdzie sygnał jest zamieniany na standard sieci, w jakiej karta pracuje. Karta sieciowa pracuje tylko w jednym standardzie np. Ethernet. Nie może pracować w dwu standardach jednocześnie np. Ethernet i FDDI. Karty sieciowe, podobnie jak switche są elementami aktywnymi sieci Ethernet. Ø

Modem

Modem Ø Modem (od ang. MOdulator-DEModulator) - urządzenie elektroniczne, którego zadaniem jest zamiana danych cyfrowych na analogowe sygnały elektryczne (modulacja) i na odwrót (demodulacja) tak, aby mogły być przesyłane i odbierane poprzez linię telefoniczną (a także łącze telewizji kablowej lub fale radiowe). Jest częścią DCE (Data Communications Equipment), które w całości wykonuje opisane wyżej czynności. Nieodzowne do współpracy jest DTE (Data Terminal Equipment) i to dopiero stanowi całość łącza przesyłania danych. Dzięki modemowi można łączyć ze sobą komputery i urządzenia, które dzieli znaczna odległość.

Modem Rodzaje modemów Ø Modem może być tzw. zewnętrzny, czyli znajdujący się poza komputerem i połączony z nim (lub innym odbiornikiem) przy użyciu przewodu (interface : RS-232, USB, LPT, ethernet) oraz charakteryzujący się pełną samodzielnością sprzętową, albo wewnętrzny kiedy mamy do czynienia ze specjalną kartą rozszerzeń montowaną wewnątrz komputera (PCI, ISA), zazwyczaj wykorzystującą w pewnym stopniu procesor komputera. Ø Inną klasyfikację dokonuje się ze względu na medium. Wyróżniamy modemy: Ø l l l telefoniczne (klasyczne i x. DSL) kablowe radiowe

Konstrukcja obudowy ATX:

Największym osiągnięciem standardu ATX jest zasilanie płyty głównej. Nadal wprawdzie podawane są te same napięcia, co w standardzie AT, jednak budowa samego zasilacza uległa znacznym modyfikacjom. Po pierwsze zasilacze ATX są bezpieczniejsze dla użytkownika, bo włączenie (220 V) odbywa się automatycznie po podaniu impulsu z płyty głównej. Natomiast w zasilaczach AT konieczny był przełącznik biegunowy, którego styki były zabezpieczone łatwo zsuwanymi koszulkami, a więc o porażenie prądem było nietrudno. Po drugie, zmienił się sam wtyk dostarczający prąd do płyty głównej. Zamiast dwóch takich samych wtyczek, których kolejność łatwo było pomylić, paląc tym samym płytę główną, mamy jeden wtyk szufladowy, który jest tak wyprofilowany, że można go podłączyć tylko w jeden, właściwy sposób. I po trzecie, zasilacz w standardzie ATX automatycznie wyłącza zasilanie po podaniu impulsu z płyty głównej spowodowanego np. zamknięciem systemu Windows.

Klawiatura

Klawiatura jest to uporządkowany zestaw klawiszy służący do ręcznego sterowania urządzeniem lub ręcznego wprowadzania danych. W zależności od spełnianej funkcji klawiatura zawiera różnego rodzaju klawisze – alfabetyczne, cyfrowe, znaków specjalnych, funkcji specjalnych, o znaczeniu definiowanym przez użytkownika. Ø Podstawowe rodzaje klawiatur komputera PC w kolejności powstania to l 83 -klawiszowa - klawiatura typu PC i XT l 84 -klawiszowa - klawiatura typu AT l 101 -klawiszowa - klawiatura rozszerzona o klawisze numeryczne l 104 -klawiszowa - klawiatura 101 rozszerzona o dodatkowe klawisze dla menu Windows l multimedialna - klawiatura 104 rozszerzona o dodatkowe klawisze. Ø

Klawiatury mogą mieć najróżniejszą konstrukcję: mechaniczne, historycznie najstarsze – ruch klawisza za pomocą mniej lub bardziej skomplikowanego systemu dźwigni, cięgien itp. układów mechanicznych bezpośrednio wykonuje czynność użyteczną (np. napęd dźwigni w maszynie do pisania, przestawienie tarczy w arytmometrze mechanicznym) Ø stykowe – ruch klawisza powoduje bezpośrednio zwarcie (lub, rzadziej, rozwarcie) w układzie elektrycznym/elektronicznym: l sprężynowa l membranowa – za pomocą klawisza dociskana jest do płytki drukowanej specjalna membrana zwierająca, realizująca także ruch powrotny klawisza l z gumą przewodzącą (obecnie najbardziej rozpowszechnione) – wciśnięcie klawisza powoduje dociśnięcie gumy przewodzącej do obwodu drukowanego, powodując znaczne obniżenie rezystancji pomiędzy końcówkami pola stykowego Ø bezstykowa: l optoelektroniczna – ruch klawisza powoduje wsunięcie lub wysunięcie przesłony do/z transoptora l pojemnościowa – obecnie stosowana rzadko – klawisz połączony jest z elementem zmieniającym pojemność współpracującego kondensatora najczęściej poprzez wsunięcie się między okładziny l kontaktronowa – naciśnięcie klawisza powoduje przysunięcie magnesu do kontaktronu wymuszając zwarcie styków Ø ekranowa: l dotykowa – na ekranie wyświetlany jest układ klawiszy, dotknięcie zaznaczonego miejsca jest równoznaczne z wprowadzeniem znaku, konieczne jest posiadanie specjalnego monitora dotykowego l klasyczna – na ekranie wyświetlany jest układ klawiszy, kliknięcie myszką w wybranym miejscu jest równoznaczne z wybraniem znaku; wariant zbliżony do poprzedniego, ale nie wymaga specjalnego monitora. Zaletą klawiatur ekranowych w porównaniu z fizycznymi jest możliwość wizualnej prezentacji wielu zestawów znaków z różnych alfabetów. Ø Ø

Myszka Ø Mysz (z ang. mouse) – urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego. Wynaleziona przez Douglasa Engelbarta w 1963 r. Mysz umożliwia poruszanie kursorem po ekranie komputera poprzez przesuwanie jej po powierzchni płaskiej. Mysz odczytuje zmianę swojego położenia względem podłoża, a po jego zamianie na postać cyfrową komputer dokonuje zmiany położenia kursora myszy na ekranie. Najczęściej wyposażona w kółko do przewijania ekranu.

Ø Najstarszym typem myszy jest "mysz mechaniczna", w urządzeniu tym wykorzystuje się metalową kulkę pokrytą gumą, oraz system rolek. Kulka pod wpływem tarcia o powierzchnię, po której przesuwamy mysz obraca się. Kulka powoduje obrót dwóch prostopadle umieszczonych rolek, które odzwierciedlają przesunięcie kursora na ekranie w "pionie" i "poziomie". Ze względu na to, że do poruszania kulką myszy potrzebna jest równa powierzchnia o odpowiednio dużym tarciu, stosuje się specjalne podkładki. W trakcie używania myszy brud z podkładki przenosi się na kulkę i wałki. Powoduje to problemy z działaniem urządzenia i wymusza jego czyszczenie co jakiś czas.

Ø Nowszym rozwiązaniem jest tzw. "mysz optyczna". W podstawie takiej myszy zainstalowana jest jedna lub więcej dioda elektroluminescencyjna która oświetla powierzchnię pod myszą, soczewka ogniskująca, oraz matryca CCD. Mysz tego typu posiada także specjalizowany procesor DSP (zazwyczaj zintegrowany z matrycą) służący do analizowania względnych zmian w położeniu mocno powiększonego obrazu powierzchni. Najnowszym rozwiązaniem jest zastosowanie lasera zamiast diod świecących co jeszcze bardziej podnosi rozdzielczość myszy. Zaletą dwóch ostatnich rozwiązań jest brak mechaniki, która łatwo ulega zanieczyszczeniu i wymaga częstej konserwacji oraz to, że mysz działa na prawie każdej powierzchni i nie wymaga podkładki.

Monitor Ø Ø Monitor to ogólna nazwa jednego z urządzenia we-wy do bezpośredniej komunikacji operatora z komputerem. Zadaniem monitora jest natychmiastowa wizualizacja wyników pracy komputera. Podział współczesnych monitorów wygląda następująco: Monitor CRT - Przypomina zasadą działania i po części wyglądem telewizor. Głównym elementem monitora CRT jest kineskop. Monitor LCD - inaczej panel ciekłokrystaliczny. Jest znacznie bardziej płaski od monitorów CRT. Zasada generowania obrazu jest odmienna niż w monitorach CRT. (patrz wyświetlacz ciekłokrystaliczny)

Monitor

Ø Monitor CRT Ø Ø jest wciąż tańszy od LCD (różnica ta jest już nieznaczna), obszar faktycznie wykorzystywany jest mniejszy od nominalnego, np. monitor 15" faktycznie ma ekran od ok. 13, 8" do 14" (w zależności od producenta) posiada mniejszą plamkę i bezwładność, dla monitorów CRT już w połowie lat 90 (1994 -1996) wycofano z produkcji monitory z plamką powyżej 0. 28 (przekątna plamki), z handlu takie monitory zniknęły kilka lat później. posiada lepsze odwzorowanie kolorów. są większe, obecnie monitory 14" już nie występują, a monitory 15" są już prawie całkowicie wycofane z rynku (pozostały tylko nieliczne z bardzo dobrymi parametrami, UVGA i XVGA z plamką poniżej 0. 25 mm) dominują monitory CRT 17" i 19" monitory CRT są ciężkie, zajmują dużo miejsca, ale cały czas są niezastąpione dla profesjonalnych aplikacji CAD/CAM obraz jest widoczny pod każdym kątem (nie ma efektu zanikania obrazu przy patrzeniu pod ostrym kątem z boku). Ø Ø Ø

Ø Monitor LCD Ø Ø jest zdecydowanie mniejszy gabarytowo niż CRT zużywa mniej prądu jest wolny od efektu migotania w starszych modelach występuje tzw. efekt smużenia, co oznacza, że niepoprawnie wyświetlany jest szybko zmieniający się obraz (filmy, gry) oferuje pracę wyłącznie w jednej rozdzielczości, np. 1280× 1024 w przypadku większości monitorów 17 - i 19 calowych nie odkształca obrazu - obraz jest odwzorowywany na niemal płaskiej powierzchni optycznie ma większą przekątną niż analogiczne monitory CRT (np LCD 15`` jest w przybliżeniu równy CRT 16, 5``), ze względu na to, że nie ma tzw. martwego pola generuje słabsze pole magnetyczne i, według wielu użytkowników, jest mniej szkodliwy dla wzroku. Ø Ø

Drukarka Ø Drukarka igłowa, drukarka mozaikowa (ang. dot-matrix printer, needle printer, wire printer) – niegdyś najpopularniejszy typ drukarek. Wykorzystują do drukowania taśmę barwiącą podobną do tej stosowanej w maszynach do pisania. Ich główną zaletą są niskie koszty eksploatacji i możliwość drukowania kilku kopii na papierze samokopiującym; do dziś często używana do druku faktur itp. ; najczęściej spotykane są głowice 9 - i 24 igłowe, istnieją także drukarki wielogłowicowe (każda głowica drukuje fragment wiersza).

Drukarka Ø Drukarka atramentowa (ang. ink-jet printer) – najpopularniejszy obecnie typ drukarek. Drukuje poprzez umieszczanie na papierze bardzo małych (od kilku do kilkudziesięciu pikolitrów) kropli specjalnie spreparawanego atramentu do drukowania. Praktycznie wszystkie dzisiejsze drukarki atramentowe umożliwiają druk w kolorze. Stosowany jest atrament w czterech kolorach: cyjan, karmazynowy (ang. magenta), żółty i czarny (model CMYK). Ponadto w niektórych drukarkach można stosować specjalne tusze "fotograficzne" (są one nieco jaśniejsze niż standardowe i lepiej oddają barwy przy drukowaniu zdjęć) oraz inne dodatkowe kolory. Wadą tanich drukarek atramentowych są dość wysokie koszty eksploatacji (wysoka cena tuszu w stosunku do ilościowej możliwości pokrycia nim papieru). Jeden z niewielu typów drukarek umożliwiających druk w kolorze białym (obok technologii termotransferowej).

Drukarka Ø Drukarka laserowa (ang. laser printer) – drukuje poprzez umieszczanie na papierze cząstek tonera. Zasada działania drukarek laserowych jest bardzo podobna do działania kserokopiarek. Wałek selenowy jest elektryzowany, następnie naświetlany światłem laserowym (lub diod LED). Przez to miejsca naświetlone tracą swój ładunek elektryczny i nie przyciągają cząsteczek tonera. Następnie toner z wałka przenoszony jest na papier. Na końcu prowadzony jest proces utrwalania wydruku. Karta papieru przechodzi przez fuser – utrwalacz termiczny, gdzie toner jest rozgrzewany i wprasowywany w kartkę papieru. Drukarki laserowe charakteryzują się bardzo wysoką jakością i szybkością wydruku, a druk pod wpływem wody się nie rozpływa. ,

Zarys działania komputera PC Ø Inicjalizacja systemu – BIOS (Basic Input/Output System) umieszczony w ROM l testowanie podstawowych elementów komputera (POST- Power On Self Test), l rozpoznanie konfiguracji sprzętowej, l odnalezienie urządzenia startowego (boot device) l załadowanie programu ładującego (loader) z pierwszego sektora urządzenia (boot sector), l ładowanie systemu operacyjnego przez loader.

Zarys działania komputera PC Ø Zadania systemu operacyjnego: l ponowne rozpoznanie konfiguracji sprzętowej (załadowanie programowych sterowników urządzeń), l uruchomienie domyślnej konfiguracji programowej, l obsługa zadań generowanych przez urządzenia I/O (tzw. przerwań – interrupts), l ładowanie programów użytkowych do pamięci, l udostępnianie zasobów sprzętowych programom użytkowym – pamięć wirtualna, wielozadaniowość, obsługa komunikacji z urządzeniami I/O, l usuwanie programów z pamięci.