Гыйззәтуллина Розалия Равил кызы Гыйззәтуллина

Гыйззәтуллина Розалия Равил кызы! .

Гыйззәтуллина Розалия Равил кызы! . Сине олы бәйрәмең — 55 яшьлек юбилеең белән чын күңелдән котлыйбыз. Сиңа нык сәламәтлек, күңел тынычлыгы, гаилә шатлыгы, кайгы-хәсрәтсез көннәр, ак бәхетләр, балаларыңның һәм оныкларыңның күңел җылысын тоеп, игелекләрен күреп, бәхетле озын гомер кичерүеңне телибез. Киләчәгең җыр кебек матур, кояш кебек якты булсын. Туачак таңнарың һәрвакыт нурлы, күк йөзең һәрвакыт аяз булсын. Гел шулай елмаеп, кешеләрне сөендереп яшә! Һәр яңа көн бәхет алып килсен, Алсу таңнар күмсен шатлыкка. Яшәү дәрте янсын йөрәгеңдә, Картаерга һич тә ашыкма!

55 яшең килеп ишек каккач, Мендем димә яшьнең түренә Күңелдә калсын көз чуагы Гомер үтә диеп сүрелмә. Годам ушедшим не вернуться, И неспроста о них грустят. Вот не успели оглянуться А за плечами – 55! Летят года, но не беда, О том не стоит волноваться, Не зря Вахтанг поет слова: “Мои года- мое богатство!” Ваш опыт жизненный богатый Не ослабел и не угас, И мы сегодня с этой датой Сердечно поздравляем Вас!

Хөрмәтенә, данга лаек була Саф намуслы хезмәт кешесе. Җирдә үз урыныңны табып була Йөрәгеңне бирсәң эш өчен. Кайчагында әнә шулай эш өчен бөтен йөрәген, бөтен барлыгын биргән кешеләргә үз вакытында тиешле кадер-хөрмәтне күрсәтә, мактау сүзләрен әйтә алмыйча калабыз, бик-бик соңарабыз, аннан үкенәбез, ялгышлардан сабак ала белмибез. Әйдәгез, килгән хөрмәтле кунаклар, җитәкчеләр, туганнар, дуслар, укучылар, хезмәттәшләр, бүгенге кичәбезне әнә шул ялгышларны төзәтү, Розалия Равил кызының 55 яшен генә бәйрәм итү түгел, ә 36 еллык педагогик хезмәтен зурлау кичәсе дип тә кабул итик. Ничек рәхәт! Синең хезмәтеңә Чын күңелдән “Рәхмәт!”-дисәләр. Вөҗданың пакь, намусың саф булып Хезмәтеңә башын исәләр.

Гомер йомгаклары бер урала, Бер сүтелә җилләр иссә дә. . . Йөрәк кенә унсигездә кала Яшьләр 55 кә җитсә дә. Әйдәгез, 55 еллык гомер йомгагын кирегә тәгәрәтеп, сүтеп карыйк әле. Карыйм әле үткәнемә Талганчы ике күзем. Йөрәгем кала шул якта Калалмасам да үзем. Вакыт, вакыт, зинһар тыңла мине, Алып кайтчы сабый чакларга. Тик бер көнгә, бер сәгатькә генә Пар канатлы акбүз атларда. Сагындыра Балтач яклары Әткәм-әнкәм нигезе. . . Кайтса икән азга гына Шул балачак мизгеле.

Әлли-бәлли итәр бу Үсеп буйга җитәр бу. Үсеп буйга җиткәчтен Мәктәпкә дә китәр бу. Мәктәпләргә киткәчтен Бишкә генә укыр бу. Бишкә генә укыгач, Мөгаллим дә булыр бу. Әлли-бәлли бәү итә, Әлли-бәлли бәү итә.

Йөрәк җылың белән, Бишек җырың, белән Күңел кылларымны чирткәнсең. Рәхмәт, әнкәй, сиңа, Сабый чакларымнан Бу дөньяга гашыйк иткәнсең. Тапкачтын да безне дөньяга Исем бирә әти-әниләр. Исем безгә ныклап берегә Ныгыганчы әле тәпиләр.

Үскәчтен дә, кеше булгачтын да Шул ук исем белән калабыз. Тик тормышта аны кабаттан Без үзебез яулап алабыз. Йөгерек дулкыннардай ашыгасың Тукталмыйсың хәтта беразга. . . Ашыкмачы, зинһар сабый чагым, Калчы әле, тагын беразга

Яшьлек, яшьлек! Син-тау гөлләренең Таҗларына кунган таң чыгы. Бик кадерләп саклыйм йөрәгемдә Ләйсән булып сеңгән тамчыңны.

Безнең дә бит яшьлек бар иде: Дүрт фасылы елның яз иде. . . Үчәлле урамнары саз иде, Төзекләре әле аз иде; Асфальт юллар ул чак юк иде, Яшьлек дәрте әмма нык иде. Зур сарайлар әле хыялда- Без соңыннан салдык аларны. “Пятачоклар” иде урамда. Безнең өчен бию заллары; Ничә туфли шунда таралды, Биемәгән бию калмады. . . Шунда сөйдек тәүге ярларны, Безнең дә шул яшьлек бар иде. Үчәллегә килгән елларыма Хәтер бүген никтер йөгерде. . . Юлларыма көзләр гөлләр сипкән, Тулар-тулмас яшем егерме. Бу чынлап та шулай иде микән, Мин чынлап та шундый идемме?

Язмыш шулай язган безгә Җирдә гомер итәбез. Дөнья буйлап, гомер буйлап Сәфәр чыгып китәбез. Эзли, эзли яшьлегемне Артыгыздан йөгердем. Кайда соң сез унсигезем, Унтугызым, егермем. Олы бәхет таптым мин эшемнән Зур булмаган авыл җирендә. Читкә бәхет эзләп киткәнемә Үкенмимен әле бүген дә.

Розалия җаным, бәгърем, кояш нурым! Язгы бөреләр тулган, яфрак ярган, кояш җылысы дәрт уяткан, күңелне юаткан көннәрнең бер мизгелендә тугансың. Шул якты мизгелең белән котлыйм! Май ае ул — шомырт чәчәкләре төнне яктырткан, җанны җылыткан, йөрәктәге хисне дәрьяга әверелдергән вакыт. Күңелең көн дә кояшлы, көн дә аяз булсын. Ак булсын, саф булсын йөрәгеңдәге мәхәббәт. Җанны җылытып сөяргә, сөелергә насыйп булсын! Амин! Саулык сиңа, бәхет сиңа, гомер юлларың гөлләргә күмелсен!

Бик күпләрне көнләштереп Яшисез бергә-бергә. Мәхәббәт ялкыннарыгыз Сүрелмәсен гомергә. Балаларың дәүмәтләрен Язсын әле күрергә. Йомшак ефәк чәчкәйләрең Җилфердәсен җилләрдә. Көзләрең дә язлар булып, Кышларың да җәйдәй булсын, Йортыңда нур балкысын, Бәхет, шатлык тулып торсын, Кояш гел елмаеп торсын Олыгайган көннәрдә. Ходай сиңа насыйп иткән Җир йөзенә туарга. Пар атларда апкайтканнар Язгы матур айларда. Бәхеткәең ташып торсын, Йөрсәң дә син кайларда.

Мәктәбемдә күкрәп, яшьнәп үткән Алтын гомеремне кызганмыйм. Бәхет орлыклары чәчә-чәчә, Сизмәдем дә еллар узганын. Эшсезлекне җаның яратмый Балалыктан чыгып өлгергәнче Балаларга булдың вожатый. Эшләдең дә, кызый, укыдың да, Тарттың йөкне төпкә җигелеп. Хыялдагы бәхет йолдызлары Алларыңа төште сибелеп.

Бүген сиңа бәхет тели Лачын кебек улларың, Кызларың — йолдызларың,

Кияүләр, оныкларың, Дус-ишләрең, якыннарың, Барча-барча туганнарың, Кода-кодагыйларың.

Котлы булсын, әни, туган көнең, Озак яшә, бул син бәхетле. Яныбызда син булганда гына, Табып була олы бәхетне.

Әнкәй, диеп әйтер кешең булу Нинди бәхет бит ул дөньяда. Шатлыкларың булса — уртак була Кайгыларың булса — югала. Уйлама әле, картаям, дип, Шат-көләч бул, сүнмәсүрелмә. Кадер-хөрмәт күреп үтсен гомерең Урыннарың булсын гел түрдә.

Гомер буе язсын иде безгә , Әти- әни диеп дәшәргә. Кайгы –хәсрәт күрми, шатлык белән Бергә-бергә озак яшәргә.

Җылы наз ул, әбием – синдә генә, Иркә сүзләр синең телдә генә. Матур хисләр, уйлар йөрәгеңдә, Изге синең, әбием, теләгең дә.

Язгы кояш төсле, Сулмас яшәү көчен Биргәнсең син миңа гомергә. Рәхмәт, әнкәй, сиңа, Кояш булып миңа Мәңге-мәңге яшә бу җирдә.

Котлы булсын, апа , туган көнең, Гел шатланып үтсен көннәрең. Сиңа сөенеч кенә китерсеннәр Якыннарың, барлык дусларың. Зур бәхетләр юлдаш булсын сиңа, Көннәреңне шатлык бизәсен. Сәламәтлек – ярты бәхет, диләр, Шушы бәхет читләп үтмәсен.

Туган көндә матур теләк Булсын әле үзеңә: Күктән кояш балкып торсын, Нурлар сибеп йөзеңә. Шаулап чәчәк атып торсын Бакчаларда гөлләрең, Бүгенгедәй ямьле үтсен Киләчәктә көннәрең.

Ак бәхетләр юлдаш булсын сиңа, Көннәреңне шатлык бизәсен. Сәламәтлек – үзе бәхет бит ул, Ходай шуннан мәхрүм итмәсен.

Алай түгел болай ул, Арпа түгел бодай ул. Бар туганнар бергә булса, Бик күңелле була ул.

Без телибез сиңа зур бәхетләр, Күтәренке булсын күңелең Матур яшә, картаюны белмә, Гел шатлыктан торсын гомерең.

Ихтыяҗың, рухи таҗың иттең Әткәң белән әнкәң сүзләрен. Яшь аңнарга җылы яз иңдереп Мәктәпләрдә уза көннәрең. Яшь кыз түгел, син дәү апа инде, Үзең дә балалар анасы. Төбәлә көн саен күзләреңә Үсмерләрнең якты карашы.

Гомерне бит еллар билгеләми, Яшәү дәрте булсын күңелдә. Сәламәтлек, бәхет, куанычлар Юлдаш булсын сиңа гомергә.

Йөзең айдай, сүзең балдай, Ягымлыдыр карашың. Ирең ничек яратмасын Син Сандугач баласын.

Сул ягымда сул як күршем, Сул ягымда йөрәк бит. Күршем миңа, мин күршемә Гомер буе кирәк бит. Җилләр иссә, давыл килсә, Күршемә ышыкланам. “Күршем минем, күршекәем!”Диеп кенә дәшикче. Кайчан керсәң, өеңдә нур бөрки, Каршылыйсың якты йөз белән. Кайгы-хәсрәт җиңеләеп китә Синең әйткән йомшак сүз белән.

Розалия апа, Туган көнең белән Хезмәттәшләрең бүген котлыйлар. Гел шат яшә җирдә, сәламәт бул, Читләп үтсен сине кайгылар. Айдан якты безнең уй, Балдан татлы безнең уй. Ай көттерде, ел көттерде Һай көттерде юбилей! Илле бишем тулды инде дисең, Илле биш ул күп ич, ходаем!!! Алдыйсың, Розалия апа, алдыйсың күк! Япь –яшь әле йөзең-чыраең. Юри генә, кунак итәр өчен Җыйгансың син безне, мөгаен. Кочак тулы кайнар теләкләр! Бәйрәмеңә килдек куанып. Үткәр, Розалия апа, калган гомереңне Бәхет нурларына уралып. Күңелең бүген, сизәм, дулкынлана, Үзалдына никтер сөенә. Ул да түгел, моңсуланып китә, Гомер узгангамы көенә? Куанырга сәбәп бар ул үзеҖиттең менә ике “биш”легә. Күпләргә әле 55 яшьлек гомер. Буй җитмәслек биек үр генә.

Яшьлек матурлыгы берни түгел, Акыл матурлыгы йөзеңдә. Бүгенгедәй бәхет көтсен сине, Гомереңнең алтын көзендә. Юлларыңда киртә очраса да, Тирән упкыннарга юлыкма. Һәрчак сиңа ярдәмгә килерлек Хезмәттәшләрең барын онытма! Туган көнең котлы булсын! Бу көн шулай куңелледер Син туганга, Бу дөнья шулай яктыдыр Син булганга. Бөтен җихан шатлангандыр Син туганда. Тирә-якта хәрчак бәйрәм Син булганда. Бугенгедәй сөйкемле бул! Бугенгедәй бәхетле бул: Җәй гөлләре үскәндә дә, Яз яфраклар ярганда да, Көз җилләре искәндә дә, Җиргә карлар яуганда да!

Укытучым ! Якты кояш кебек, Күңелемне назлап җылыта. Авыр чакта ярдәм кулы суза, Сабыр сүзе белән юата.

Бүген бездә зур бәйрәм 55 тулган көнең. Якты нур сибә җиһанга Кояштай көләч йөзең. Юлларыңа синең бары Алсу нурлар сибелсен. Һәр яңа таң сиңа бары Шатлык-бәхет китерсен. Озак еллар шатлык белән Каршы алыйк март аен. Туган көнеңне котларга Насыйп булсын яз саен. Котлыйбыз, котлыйбыз Сине юбилей белән. Кайгыларга бирешмичә Яшә син шатлык белән. Яшә син бәхет белән.

Укытучы булды үз һөнәрең Аннан изгерәген тапмадың. Шушы юлда инде гомереңнең Кырыгынчы елын вакладың. Син офтанма, дустым укытучы, Ел артыннан еллар узганга. Картаймыйсың , һәрчак яшь каласың Яшь дусларың янда булганда.

Йөзләреңә тормыш сырлар түгел, Ай бизәге генә төшерсен. Ни теләсәң бар да кабул булсын, Син бәхеткә ия кешесең.

Уен-көлке өзелмәсен, Сыйлы табыннарыңда. Жәй урталары гына бит Гомер календареңда.

Кояшныкы кебек булсын гомерең, Күзләреңдә нурлар сүнмәсен. Бүгенгедәй шат елмайган йөзең Кайгы чаткылары күрмәсен.

Язлар гына бүләк итәдер ул, Бу дөньяга синдәй затларны. Рәхмәтләргә кушып кабул итче, Йөрәктәге барлык назларны. Бакчаларда кошлар сайрап туймый, Сине котлап туган көнеңдә. Изгелекләр генә терки барыр, Фәрештәләр синең иңеңдә.

Туган көнең котлы булсын, Озын булсын гомерең. Мәңге яшь бул хисләреңдә, Картаймасын күңелең.

Бәйрәм белән сезне, якын дустым! Балкып тор син гел иртә-кич. Яхшылыкны җирдә ятмый, диләр. Гел яхшылык кына эшлә син.

Балалар да күптән таралышкан, Үсеп буй җиткәннәр оныклар. Күңел генә кылдан нечкә бүген, Һәм йөрәктә бераз сагыш бар. Картлык-кемгә шатлык, ә шулай да, Килсен иде тыныч картлыклар. Без бит әле илгә, өйгә кирәк, Ак яулыклы әби-карчыклар.

Кем күңеле тулган айдай серле, Язлар сыман назлы, ягымлы? Шатлыкларын башкаларга бүлеп, Кайгыларга түзем, сабырлы?

Еллар үтә диеп борчылмагыз, Еллар үтү берни түгел ул. Сау- сәламәт булып озак яшәүҮзе бәхет, үзе шатлык ул.

Бәхеткә, шатлыкка күмелеп, Һәрвакыт елмаеп һәм көлеп Кадергә, хөрмәткә төренеп Яшәгез мәңгелек нур булып

Син булганда без бәхетле, Синең белән якты көнебез. Безнең белән син дә бәхетле бул, Сиңа озын-озак гомер телибез.