Асновы кіравання інтэлектуальнай уласнасцю Прамысловая уласнасць

Асновы кіравання інтэлектуальнай уласнасцю

Прамысловая уласнасць

План лекцыі 1. Агульныя палажэнні і заканадаўства аб праве прамысловай уласнасці. 2. Аб’екты права прамысловай уласнасці. 3. Суб’екты права на ахоўныя аб’екты права прамысловай уласнасці. 4. Правы аўтара аб’екта прамысловай уласнасці. Правы патэнтаўладальніка на аб’ект прамысловай уласнасці.

Агульныя палажэнні і заканадаўства аб праве прамысловай уласнасці Прадметам рэгулявання права прамысловай уласнасці з’яўляюцца адносіны, якія ўзнікаюць у сувязі са стварэннем і выкарыстоўваннем вынаходніцтваў, карысных мадэляў, прамысловых узораў, селекцыйных дасягненняў, тапалогій інтэгральных мікрасхем і з аховай нераскрытай інфармацыі (ноу-хау), сродкаў індывідуалізацыі ўдзельнікаў грамадзянскага абароту, тавараў, работ і паслуг (фірменных найменняў, таварных знакаў, месцаў паходжання тавараў).

Існуюць наступныя крыніцы заканадаўства аб праве прамысловай уласнасці: • Гражданский кодекс Республики Беларусь (общие правила о праве промышленной собственности). • Законы: от 5. 02. 1993 г. «О товарных знаках и знаках обслуживания» ; от 13. 04. 1995 г. «О патентах на сорта растений» ; от 16. 12. 2002 г. «О патентах на изобретения, полезные модели, промышленные образцы» ; от 7. 12. 1998 г. «О правовой охране топологий интегральных микросхем» ; «О географических указаниях» от 17. 07. 2002 г. • Постановления Верховного Совета Республики Беларусь: от 12. 04. 1995 г. «О ратификации соглашения о партнерстве и сотрудничестве между Европейскими Сообществами и их государствами – членами и Республикой Беларусь» ; от 13. 04. 1995 г «О ратификации Евразийской патентной конвенции» .

• В Республике Беларусь принят ряд важных постановлений по общим для всех объектов промышленной собственности вопросам, в частности Постановлений: от 11 марта 1993 г. № 141 «О правопреемственности РБ в отношении международных соглашений по вопросам охраны промышленной собственности» ; от 23 марта 1998 г. № 445 «Об утверждении Положения о патентных пошлинах и сборах» и т. д. • Отдельными постановлениями Правительства Республики Беларусь регулируются отношения, связанные с тем или иным объектом промышленной собственности. Например, Положение о государственном испытании сортов растений на патентоспособность, Положение о пошлинах за регистрацию топологий интегральных микросхем.

• Республика Беларусь – участник многих международных конвенций и соглашений. В частности, Декларация о международных договорах Республики Беларусь в области промышленной собственности 1993 г. , на территории республики действует Парижская конвенция по охране промышленной собственности от 20 марта 1883 г. , Мадридское соглашение о международной регистрации знаков от 14 апреля 1891 г с изменениями от 1979 г, Договор о патентной кооперации (РСТ) от 19 июня 1970 г. Республика Беларусь является участником Договора о законах по товарным знакам (ТЛТ) (1994 г. ), Найробского договора об охране олимпийского символа (1981 г. ) и Евразийской патентной конвенции от 9 сентября 1994 г. • Указом Президента Республики Беларусь от 31 декабря 1997 г. принято предложение Совета Министров о присоединении Республики Беларусь к Ниццскому соглашению о Международной классификации товаров и услуг для регистрации знаков; Страсбургскому соглашению о Международной патентной классификации от 1971 г. , Локарнскому соглашению об учреждении Международной классификации промышленных образцов от 1968 г.

Рэспубліканскім органам дзяржаўнага кіравання, якія забяспечваюць фарміраванне і правядзенне эканамічнай, прававой і тэхнічнай палітыкі ў галіне прамысловай уласнасці ў Рэспубліцы Беларусь, з’яўляецца Дзяржаўны патэнтны камітэт. У задачы Белдзяржпатэнта ўваходзіць: распрацоўка нарматыўнай базы аховы прамысловай уласнасці, аналіз і абагульненне практыкі прымянення дзеючага ў гэтай галіне заканадаўства. Камітэт зацвердзіў: а) правілы складання і падачы заяўкі на выдачу патэнта на вынаходніцтва; б) правілы складання і падачы заяўкі на выдачу патэнта на карысную мадэль, в) правілы вядзення спраў па заяўцы на рэгістрацыю таварнага знака, г) правілы разгляду і рэгістрацыі дагавораў саступкі таварнага знака і ліцэнзійных дагавораў аб прадастаўленні права на выкарыстанне таварнага знака.

Аб’екты права прамысловай уласнасці • • • вынаходніцтвы; карысныя мадэлі; прамысловыя ўзоры; селекцыйныя дасягненні; тапалогіі інтэгральных мікрасхем; нераскрытая інфармацыя, у тым ліку сакрэты вытворчасці; фірменныя найменні; таварныя знакі (знакі абслугоўвання); найменні месцаў паходжання тавараў; іншыя аб'екты прамысловай уласнасці і сродкі індывідуалізацыі ўдзельнікаў грамадзянскага абароту, тавараў, работ або паслуг.

Вынаходніцтва – тэхнічнае рашэнне (дасягнута шляхам прымянення сродкаў тэхнікі ў любой галіне), якое з’яўляецца новым (павінна валодаць сусветнай навізной), мае вынаходніцкі ўзровень (рашэнне для спецыяліста адпаведнай галіны не павінна быць відавочным, яно не ўзнікла б у яго, калі б яго папрасілі знайсці рашэнне гэтай праблемы) і можа прымяняцца ў прамысловасці (можа быць выраблена або выкарыстана ў любой галіне вытворчасці). Аб’екты вынаходніцтва: прылада, спосаб, рэчыва; штам мікраарганізма, культуры клетак раслін і жывёл; прымяненне вядомай раней прылады, спосабу, рэчывы па новым прызначэнні.

• Прылады – гэта канструкцыі і вырабы (машыны, апараты, прыборы, абсталяванне, мэбля і г. д. ). • Спосаб – працэс выканання узаемазвязаных дзеянняў над матэрыяльным аб’ектам, неабходным для дасягнення пэўнай мэты (тэхналагічны працэс, спосаб атрымання рэчываў, спосаб лячэння захворванняў і г. д. ). • Рэчывы – індывідуальныя злучэння (матэрыялы для вырабу прадметаў, збудаванняў), высокамалекулярныя злучэнні і аб’екты генетычнай інжынерыі, прадукты ядзернага ператварэння. • Штам мікраарганізмаў – чыстая культура мікраарганізмаў аднаго выгляду, у якога вывучаны марфалагічныя і фізіялагічныя асаблівасці. • Культура клетак раслін і жывёл – сукупнасць клетак агульнага паходжання, якія маюць аднолькавыя, ўстойлівыя прыкметы (бактэрыі, мікраскапічныя грыбы, найпростыя мікраскапічныя багавінне і да т. п. ).

Вынаходніцтвам не прызнаюцца: навуковыя тэорыі, метады арганізацыі гаспадаркі і кіравання ёй, умоўныя абазначэнні, расклады, правілы, метады выканання разумовых аперацый, праекты і схемы планавання збудаванняў, будынкаў, тэрыторый; прапановы, якія датычацца толькі знешняга выгляду вырабаў; рашэнні, якія супярэчаць грамадскім інтарэсам, прынцыпам гуманнасці і маралі.

• Карысная мадэль – канструктыўнае выкананне сродкаў вытворчасці і прадметаў спажывання, якое з’яўляецца новым і можа прымяняцца ў прамысловасці. Ёю можа быць толькі прылада. Карысныя мадэлі адрозніваюцца ад вынаходніцтва ніжэйшым узроўнем тэхналагічнага працэсу і меншым тэрмінам аховы. Не патрабуецца, каб яна мела вынаходніцкай ўзровень. Карысная мадэль павінна валодаць сусветнай навізной. • Прамысловы ўзор – арнаментальны аспект карыснага вырабу, яго сутнасць у вырашэнні эстэтычнага або дэкаратыўнага боку карыснага вырабу. Ён уздзейнічае на візуальнае ўспрыманне. Гэта мастацкае або мастацка-канструктарскае рашэнне выраба, якое вызначае яго знешні выгляд і з’яўляецца новым, арыгінальным і можа прымяняцца ў прамысловасці.

• • • Не даецца прававая ахова рашэнням: абумоўленым выключна тэхнічнай функцыяй выраба; супярэчным грамадскім інтарэсам, прынцыпам гуманнасці і маралі; аб’ектам архітэктуры (у тым ліку прамысловым, гідратэхнічным і іншым стацыянарным збудаванняў), акрамя малых архітэктурных формаў; друкаванай прадукцыі як такой; аб’ектам няўстойлівай формы з вадкіх, газападобных, сыпкіх і ім падобных рэчываў.

• Селекцыйныя дасягненні – новыя гатункі раслін і новыя пароды жывёл. Расліны: 1) атрыманы штучным шляхам або шляхам адбору, 2) мае адзін або некалькі істотных прыкмет, якія адрозніваюць яго ад існуючых гатункаў раслін. Жывёлы: 1) цэласная шматлікая група жывёл агульнага паходжання, 2) створана чалавекам, 3) мае генеалагічную структуру і ўласцівасці, якія дазваляюць адрозніваць яе ад іншых парод жывёл гэтага ж віду, 4) колькасна дастатковая для размнажэння ў якасці адной пароды.

• Тапалогія інтэгральнай мікрасхемы – зафіксаванае на матэрыяльным носьбіце прасторава-геаметрычнае размяшчэнне сукупнасці элементаў інтэгральнай схемы і сувязяў паміж імі. Інтэгральная мікрасхема – мікраэлектронны выраб канчатковай або прамежкавай формы, прызначаны для выканання функцый электроннай схемы, элементы і сувязі якога непадзельна сфарміраваныя ў аб’ёме і на паверхні матэрыялу, на аснове якога зроблены выраб. Матэрыяльным носьбітам тапалогіі з’яўляецца крышталь інтэгральнай мікрасхемы, г. зн. частка паўправадніковай пласціны, у аб’ёме і на паверхні якой сфарміраваны элементы правадніковай мікрасхемы, межэлементные злучэнні і кантактныя пляцоўкі. Прававая ахова распаўсюджваецца толькі на арыгінальную тапалогію, г. зн. створаную ў выніку

• Нераскрытая інфармацыя (у тым ліку сакрэты вытворчасці) – тэхнічная, арганізацыйная або камерцыйная інфармацыя: 1) невядомая трэцім асобам; 2) мае сапраўдную або патэнцыйную камерцыйную каштоўнасць, 3) да яе няма вольнага доступу на законнай падставе, 4) уладальнік інфармацыі прымае меры да аховы яе прыватнасці. • Фірменнае найменне – ідэнтыфікацыя юрыдычнай асобы з мэтай вылучэння яе сярод іншых асоб, характарызуе яе рэпутацыю. Фірменнае найменне павінна ўтрымліваць ўказанні на выгляд (арганізацыйна-прававую форму), прадмет дзейнасці (вытворчае, будаўнічае, гандлёвае), тып (дзяржаўнае, прыватнае), у чыім падпарадкаванні складаецца дадзенае камерцыйнае юрыдычная асоба. Вылучаюць у фірменнай назве 2 часткі: асноўную (арганізацыйна-прававая форма юрыдычнай асобы ТАА, ТДА, ААТ) і дапаможную (спецыяльнае найменне або абазначэнне).

• Таварныя знакі і знакі абслугоўвання – гэта абазначэнне, якое спрыяе адрозненню тавараў або паслуг адной асобы ад аднародных тавараў або паслуг іншых асоб. Знак можа складацца з аднаго або некалькіх слоў, літар, лічбаў, малюнкаў або малюнкаў, эмблем, манаграм, подпісаў, кветак, быць аб’ёмным, мець любое спецыяльнае афармленне ўпакоўкі, складацца з камбінацыі любых названых элементаў. Не дапускаецца рэгістрацыя таварных знакаў: якія не маюць прыкмет адрознення; увайшлi ва ўсеагульны ўжытак як абазначэнне тавараў пэўнага віду; з’яўляюцца агульнапрынятымi сімваламі і тэрмінамі; складаюцца выключна са знакаў або указанняў, якія выкарыстоўваюцца для абазначэння вiду, якасці, колькасці тавараў; уяўляюць сабой форму тавару або яго ўпакоўку; складаюцца толькi з абазначэнняў, што ўяўляюць сабой дзяржаўныя гербы, сцягі і эмблемы, афіцыйныя назвы дзяржаў, скарочаныя або поўныя назвы мiжнародных мiжурадавых арганізацый, афіцыйныя кантрольныя, гарантыйныя i прабiрныя клеймы, узнагароды і іншыя знакі адрознення, або падобных з імі да ступені змяшэння.

• Найменне месца паходжання тавару – назва краіны, населенага пункта, мясцовасці або іншага геаграфічнага аб’екта, якая выкарыстоўваецца для абазначэння тавару, асаблівыя ўласцівасці якога выключна або галоўным чынам вызначаюцца характэрнымі для гэтага геаграфічнага аб’екта прыроднымі ўмовамі ці іншымі фактарамі альбо спалучэннем прыродных умоў і іншых фактараў. Канкрэтны спосаб ўказанні на месца паходжання тавару можа быць любым, неабходна толькі, каб абазначэнне выклікала ў спажыўца асацыяцыю з пэўнай мясцовасцю, дзе выраблены тавар, г. зн. набыло геаграфічны сэнс.

• Да іншых аб’ектаў адносяць спыненне нядобрасумленнай канкурэнцыі. Актам нядобрасумленнай канкурэнцыі лічыцца ўсякі акт канкурэнцыі, супярэчны сумленным звычаям у прамысловасці і гандлёвых справах: змешванне, ілжывыя сцвярджэнні, увядзенне ў зман. Першыя два выгляду разглядаюцца як якія адносяцца да абароны канкурэнцыі, а трэці – да абароны інтарэсаў канкурэнтаў і спажыўцоў. • Да іншых дзеянняў, якiя супярэчаць заканадаўству аб канкурэнцыі пры ажыццяўленні прадпрымальніцкай дзейнасці, у многіх краінах свету адносяць: парушэнне камерцыйнай таямніцы, неправамернае выкарыстанне дасягненняў іншай асобы (паразітаванне), параўнальную рэкламу, іншыя акты (назойлівая рэклама, празмернае псіхалагічны ціск і да т. п. ).

Суб’екты права на ахоўныя аб’екты права прамысловай уласнасці Суб’екты права на вынаходніцтвы, карысныя мадэлі, прамысловыя ўзоры, новыя гатункі раслін, тапалогіі інтэгральных мікрасхем дзеляцца на дзве групы: аўтары і асобы, да якіх правы аўтараў на атрыманне патэнта пераходзяць у сілу закона або дамовы.

1. Аўтары аб’ектаў прамысловай уласнасці. Ім прызнаецца фізічная асоба, творчай працай якой аб’ект створаны. Асоба павінна быць паўналетняй і дзеяздольнай. У Рэспубліцы Беларусь замежныя грамадзяне і асобы без грамадзянства, якія пражываюць на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, карыстаюцца такімі ж аўтарскімі правамі на аб’екты прамысловасці, як і грамадзяне. Калі аб’ект права прамысловай уласнасці створаны сумесным творчай працай некалькіх грамадзян, то ўсе яны прызнаюцца аўтарамі (суаўтарамі).

Юрыдычныя асобы не могуць быць аўтарамі аб’ектаў прамысловай уласнасці. Не прызнаюцца суаўтарамі фізічныя асобы, якія не ўнеслі асабістага творчага ўнёску ў стварэнне аб’екта права прамысловай уласнасці, якія аказалі аўтару або суаўтарам толькі тэхнічную, арганізацыйную ці матэрыяльную дапамогу альбо толькі спрыялі афармленню правоў на аб’ект права прамысловай уласнасці і яго выкарыстанне.

2. Асобы, да якіх у сілу закона або дамовы пераходзяць правы аўтара на атрыманне патэнта: а) спадчыннік аўтара; б) фiзiчная асоба, якая паказана аўтарам у заяўцы на выдачу патэнта або ў заяве, пададзенай патэнтнаму органу да рэгістрацыі аб’екта; в) працадаўца. Выключнае права на выкарыстанне вынаходніцтва, карыснай мадэлі, прамысловага ўзору, селекцыйнага дасягнення належыць патэнтаўладальніку. Тры правамоцтвы: 1) выкарыстоўваць па сваім меркаванні, 2) забараняць каму б там ні было выкарыстоўваць такі аб’ект, 3) прадаць або пераўступіць патэнт ці дазволіць выкарыстоўваць аб’ект прамысловай уласнасці любой іншай асобе.

Выкарыстоўванне аб’екта прамысловай уласнасці па сваім меркаванні : • патэнтаўладальнік можа выкарыстоўваць аб’ект на сваім прадпрыемстве (напрыклад, выкарыстоўваць запатэнтаваны спосаб для вытворчасці вырабаў); вырабляць вырабы (рухавікі, тэлевізары, гадзіннік, абутак і г. д. ); • прадаваць ці іншым чынам збываць вырабы, што ахоўваюцца патэнтам; • здаваць у арэнду абсталяванне, прыборы, механізмы, ствараючыя вырабы з выкарыстаннем ахоўнага патэнтам; • атрымоўваць крэдыт пад заклад патэнта; • імпартаваць вырабы, у якіх выкарыстаны ахоўны аб'ект; захоўваць такія вырабы.

• Выключнае права на тапалогію інтэгральнай мікрасхемы, засведчаныя пасведчаннем, дае аўтару тапалогіі ці іншаму праваўладальніку магчымасць выкарыстоўваць гэтую тапалогію па сваім меркаванні, у прыватнасці, шляхам вырабу і распаўсюджвання інтэгральнай мікрасхемы такой тапалогіі. • Выключнае права на фірменнае найменне прысвойваецца юрыдычнай асобе ў працэсе яго дзяржаўнай рэгістрацыі. Ўладальнік гэтага права можа дазволіць іншай асобе выкарыстанне свайго наймення, выдаўшы яму ліцэнзію. Аднак такое рашэнне не павінна ўводзіць у зман спажыўца тавару адносна таго, хто яго вырабляе.

• Уладальніку ахоўнага таварнага знака (знака абслугоўвання) належыць выключнае права выкарыстоўваць таварны знак і распараджацца ім, а таксама права забараняць выкарыстанне таварнага знака іншым асобам. • Выкарыстаннем таварнага знака лiчыцца прымяненне яго на таварах або на іх ўпакоўцы уладальнікам таварнага знака або асобай, якой такое права прадастаўлена на аснове ліцэнзійнай дамовы. • Выкарыстаннем можа быць прызнана таксама прымяненне таварнага знака ў рэкламе, друкаваных выданнях, на шыльдах, пры дэманстрацыі экспанатаў на выставах і кірмашах.

• Патэнт захоўвае сілу: на вынаходніцтва – на працягу 20 гадоў, на карысную мадэль – на працягу 5 гадоў з магчымым працягам гэтага тэрміну патэнтным органам па хадайніцтве патэнтаўладальніка, але не больш чым на 3 гады; на прамысловы ўзор – на працягу 10 гадоў з магчымым працягам гэтага тэрміну патэнтным органам па хадайніцтве патэнтаўладальніка, але не больш чым на 5 гадоў. • Патэнт на гатунак расліны дзейнічае на працягу 25 гадоў з даты рэгістрацыі гатунку ў Рэестры ахоўных гатункаў. • Выключнае права на выкарыстанне тапалогіі дзейнічае на працягу 10 гадоў. • Дзеянне права на фірменнае найменне спыняецца з моманту ліквідацыі юрыдычнай асобы.

• Рэгістрацыя таварнага знака дзейнічае на працягу 10 гадоў з даты паступлення заяўкі ў патэнтны орган. Гэты тэрмін можа быць прадоўжаны па заяве ўладальніка таварнага знака кожны раз на 10 гадоў. • Ніхто не можа выкарыстоўваць ахоўваемы на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь таварны знак без дазволу яго ўладальніка. Парушэннем правоў ўладальніка таварнага знака прызнаюцца несанкцыянаваныя: выраб; прымяненне; ўвоз; прапанова да продажу; продаж і іншае ўвядзенне ў грамадзянскі абарот. • Пасведчанне на права карыстанне найменнем месца паходжання тавару дзейнічае на працягу 10 гадоў. Гэты тэрмін можа быць прадоўжаны па заяве на 10 гадоў пры захаванні ўмоў, якія даюць права на карыстанне найменнем. Падаўжэнне магчыма неабмежаваную колькасць разоў.

Правы аўтара аб’екта прамысловай уласнасці Аўтар аб’екта прамысловай уласнасці мае комплекс асабістых немаёмасных і маёмасных правоў. Права аўтарства з’яўляецца асабістым немаёмасным правам і ахоўваецца бестэрмінова. Права аўтарства неадчужальныя і неперадаваемыя. Да асабістых немаёмасных адносяцца правы аўтара: • падаць заяўку на выдачу патэнта на аб’ект прамысловай уласнасці, атрымаць патэнт і перадаць гэтыя правы іншай асобе, за выключэннем выпадкаў, калі ў сілу заканадаўства або дамовы з аўтарам гэта права належыць іншай асобе – наймальніку і асобе, пазначанай у дамове. Ва ўсіх выпадках, калі заяўка на выдачу патэнта належыць не аўтару, а другой асобе, яе падавец абавязаны даказаць, што ён мае права падаць заяўку;

• быць названым у заяўцы аўтарам з указаннем яго месца жыхарства; • калі ён з’яўляецца заяўнікам, карыстацца ўсімі правамі апошняга пры экспертызе заяўкі і прадаўжэнні правоў патэнтаўладальніка; • аўтарства на вынаходніцтва, карысную мадэль, прамысловы ўзор. Яно забяспечваецца фактам стварэння аб’екта і выдачай патэнта. Аўтарства бестэрмінова і ахоўваецца пасля смерці аўтара ў грамадскіх інтарэсах; • на любой стадыі разгляду заяўкі на вынаходніцтва, карысную мадэль патрабаваць прысваення ім свайго імя або спецыяльнай назвы; • імя аўтара паказваецца ў звестках, апублікаваных у афіцыйным бюлетэні патэнтнага органа аб выдачы патэнта, калі аўтар з гэтым згодны.

Патэнтаўладальніку належыць выключнае права на выкарыстанне запатэнтаваных аб’ектаў прамысловай уласнасці. Ён павінен выкарыстоўваць правы, якія прадстаўляюцца патэнтам, без нанясення шкоды правам іншых асоб, інтарэсам грамадства і дзяржавы. Аўтару аб’екта прамысловай уласнасці выплачваецца аднаразовае ўзнагароджанне за стварэнне і ўзнагароджанне за выкарыстанне аб’екта прамысловай уласнасці.

Аднаразовае ўзнагароджанне за стварэнне выплачваецца патэнтаўладальніку ў памеры не менш за пяць мінімальных заробкаў за адзін аб’ект, у трохмесячны тэрмін пасля выдачы патэнта. Ўзнагароджанне за выкарыстанне аб’екта прамысловай уласнасці выплачваецца пры устанаўленні факта выкарыстання і пры наступным выкарыстоўванні ў трохмесячны тэрмін з даты справаздачнага перыяду, вызначанага дагаворам паміж аўтарам і патэнтаўладальнікам.

Узнагароджванне за выкарыстоўванне службовага аб’екта прамысловай уласнасці выплачваецца на падставе дамовы з наймальнікам, якія атрымаў патэнт, або яго правапераемнікам у памеры не менш за 5% гадавога прыбытку (адпаведнай часткі даходу) штогод атрыманым патэнтаўладальнікам ад яго выкарыстоўвання, а таксама паступленняў, якiя прыпадаюць на дадзены аб’ект прамысловай уласнасці ад заключаных ліцэнзійных пагадненняў. Калі карысны эфект ад выкарыстання аб’екта прамысловай уласнасці не выяўлены ў прыбытку, ўзнагароджанне за выкарыстоўванне аб’екта прамысловай уласнасці выплачваецца аўтару (суаўтарам) за кожны год выкарыстоўвання ў памеры не менш за 2% ад сабекошту прадукцыі (работ, паслуг), што прыпадае на дадзены аб’ект прамысловай уласнасці.

Правы патэнтаўладальніка на аб’ект прамысловай уласнасці Асноўным правам патэнтаўладальніка з'яўляецца выключнае права на выкарыстанне аб’екта прамысловай уласнасці, што азначае ўвядзенне яго ў гаспадарчы абарот, а менавіта: • • выраб; прымяненне; ўвоз; прапанова да продажу; продаж; iншае ўвядзенне ў грамадзянскі абарот; захоўванне з гэтай мэтай прадукту, які змяшчае запатэнтаваны аб’ект прамысловай уласнасці; • прымяненне спосабу, які ахоўваецца патэнтам вынаходніцтва.

Патэнтаўладальнік мае права выкарыстоўваць выключнае права на аб’ект прамысловай уласнасці ў любой арганізацыйна-прававой форме прадпрымальніцтва, уключаючы ўнясенне свайго выключнага права ў якасці ўкладу ў статутны фонд камерцыйнай юрыдычнай асобы. Па патрабаванні патэнтаўладальніка парушэнне яго выключнага права павінна быць спынена, а асоба, вінаватая ў парушэнні, абавязана пакрыць патэнтаўладальніку нанесеныя страты па правілах арт. 14 ГК.

Законам прадугледжаны некаторыя абмежаванні выключнага права патэнтаўладальніка на выкарыстанне аб’екта прамысловай уласнасці: • патэнтаўладальнік не павінен выкарыстоўваць правы, якія прадстаўляюцца патэнтам, калі будзе нанесена шкода правам іншых грамадзян, інтарэсам грамадства і дзяржавы. • любая фізічная або юрыдычная асоба, якая да даты прыярытэту аб’екта прамысловай уласнасці, ахоўваемага патэнтам, і незалежна ад яго аўтара стварыла і добрасумленна выкарыстоўвала на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь падобнае рашэнне або зрабілі неабходныя да гэтага прыгатавання, захоўвае правы на далейшае яго бязвыплатнае выкарыстоўванне без пашырэння аб’ёму.

Высновы • Выключныя правы на аб’екты прамысловай уласнасці, уключаючы права на забарону выкарыстання сродкаў індывідуалізацыі і (або) прамысловых узораў, узнікаюць толькі з моманту іх дзяржаўнай рэгістрацыі. • Ахова вынаходніцтва, карыснай мадэлі, прамысловага ўзору дзейнічае з даты паступлення заяўкі ў патэнтны орган, але абарона правоў можа быць ажыццёўлены толькi пасля выдачы патэнта. • Патэнтаўладальнік мае права не толькі выкарыстоўваць запатэнтаваны аб’ект прамысловай уласнасці, але і даць правы выкарыстоўваць яго іншай фізічнай або юрыдычнай асобе і нават саступіць свае правы патэнтаўладальніка ў поўным аб’ёме. •

Заданні для практычнага занятку • Правы аўтара аб’екта прамысловай уласнасці і патэнтаўладальніка на аб'ект прамысловай уласнасці • Аб’екты права прамысловай уласнасці Грамадзянскі кодэкс Рэспублікі Беларусь (Гл. 62) (Гражданский кодекс Республики Беларусь) • Складанне і афармленне : заявак на аб'екты прамысловай уласнасці (таварны знак, тапалогію інтэгральных мікрасхем, фірменнае найменне і інш. ); заявок на объекты промышленной собственности (товарный знак, топологию интегральных микросхем, фирменное наименование и др. ) формаў справаздачнасці аб выкарыстанні аб’ектаў прамысловай уласнасці і рацыяналізатарскіх прапаноў. форм отчетности об использовании объектов промышленной собственности и рационализаторских предложений.