Ак яулыклы әнием Хуш әтием инде мәңгелеккә

“Ак яулыклы әнием”.

Хуш, әтием, инде мәңгелеккә Аерылды безнең аралар. Өзгәләнеп күпме еласак та Күрешергә юк шул чаралар. Хәлләремне сиңа сөйләп тормыйм, Син бит, әти барсын беләсең. Без шатлансак көләч, ә борчылсак Моңсу булып төшкә керәсең. Бәлки җаннар өйгә кайталардыр, Һәр атнаның җомга кичендә? Берсе генә дога кылмасмы, дип Искә алып минем өчен дә. Кайвакытта һичбер аера алмыйм Әллә исән, әллә үлгәнсең. . . Авыр чакта исән кеше кебек Төшкә кереп киңәш бирәсең

Без биш бала үстек -бер йодырык Тик үсмәдек иркә кочакта, Без әнкәйнең биш баласы идек, Биш кайгысы булдык кайчакта

Әни -кызы Алсу белән

Гүзәлия кызы белән.

Кәүсәрия кызы белән

Раушания кызы белән

Төпчек кызы Фәния белән.

. Ак төсләрне әллә күп сөйгәнгә, Чәчләрең дә бүген ак синең. Күңел күгемдә син якты кояш, Ак яулыклы , әнием минем

Син бит әни безнең өчен Кояш, Синнән нурлар алып яшибез. Озак яшә, мәңге картайма, Иң кадерле якын кешебез.

Оныгы Илнур белән .

Әниебез оныклары белән.

Казахстанда кунакта

Әни, төпчек оныгы Нияз белән.

Ак яулык ул –безнең әниләрнең, Сөеп бәйли торган яулыгы. Чагыла сыман керсез шул аклыкта, Алар төсе , алар сафлыгы.

Рәхмәт, әни, бер дә талмас беләгеңә, Безнең өчен диеп типкән йөрәгеңә, Керфек какмый үткән озын төннәреңә, Сөрт яшеңне – ул килешми күзләреңә! Үзең капмый ризыгыңны биргән өчен, Моң-зарыбызны безнең шундук сизгән өчен, Авыр чакта төпле киңәш биргән өчен, Рәхмәт, әни, сиңа барысы-барысы өчен! өчен.

Кызың Раушаниядан истәлек.