Җанга җитми әнкәй җылысы Сайфуллина Гөлсинә Хәбибрахман

Җанга җитми әнкәй җылысы

Сайфуллина Гөлсинә Хәбибрахман кызы 09. 07. 1940 - 16. 01. 2015 ел

Туган көнең бит бүген. . . Оҗмахта булсын урының, Гел тыныч булсын гүрең. Яшәү дәвам итә, ләкин, Җитми җылы карашың, Вәгазь әйткән сүзең җитми, Пешергән, тәмле ашың. . . Син булганга, безнең тормыш, Бәхетле, якты булды. Кылган барлык иман нурың, Һәммәбезгә кагылды. Яратып, сөеп үстердең, Өндәдең, гел яхшыга. Тәрбияңә, хөрмәтеңә, Зур рәхмәт әни, сиңа. Тәртипле булып үстек без, Тап төшерми, йөзеңә. Колак салдык, каршы килми, Һәр әйтелгән сүзеңә. . Кияүне, киленнәрне дә, Үз балаң кебек күрдең. Канат астына алгандай, Күңел җылысын бирдең.

Әнкәем, алтын бөртегем, Күкләрдән күзәтәсең. . . Бераз гына кыек бассам, Һаман да төзәтәсең. . . -Онытма, балам, - дисең күк, -Мин биргән киңәшләрне. . . Ничекләр авыр булса да, Бизмә син кешеләрдән! Караңгы төннәремдә дә Исемдә киңәшләрең. . . Яратам мин синең кебек, Гап-гади миләшләрне. . . Омтылмыйм "даһилыкка", Бер гади җир кызымын. . . Сәләм җибәрәм күкләргә, Сине бик-бик сагынып. . .

Тыныч, әнкәй, йоклагыз. Ташлап киттең нигә, әнкәй, Безне ятим калдырып. Бергә чаклар искә төшә Йөрәкләрне яндырып. Синсез, әнкәй, безгә авыр, Өйләр дә буш, күңелсез. Бер яме юк бу дөньяның, Ник, язмыш, син рәхимсез? Сагынабыз, юксынабыз, Сине искә алабыз. Урыннарың йомшак булсын Сиңа дога кылабыз. Тыныч, әнкәй, йоклагыз.

Юксыну. Исән чакта әнкәй, мәңге яшәрсең күк, Ваемсыз да булдык кайчакта. Яккан мунчаларың керелмичә калды, Хәл белергә кереп чыкканда. Гел ашыктым гомер юлларымда, Абайламый акны-караны. Ә бит нинди зур хәзинә булган, -Балам, -дигән сүзе анамның. Дус-ишләр бар, туганнарым бик күп, Мең-мең рәхмәтлемен Ходайга. Тик кызганыч, анам назын бирер, Юк шул кешем ошбу җиһанда. Күз камашыр кояш нурларының, Тоеп яшим кайнар сулышын. Тик бирәлми кояш җаннарыма, Әниемнең йөрәк җылысын.

Кайтарып булмай шул

Таңда җилләр килделәр, Әнкәң үлде, диделәр. Бу хәбәрдән күңелемнең Ал гөлләре сулдылар. Кошлар тынды сайраудан, Урман тынды шаулаудан. Вакыт кинәт туктап калды Минутларны санаудан. Җанны бушлык урады Сарды - кайгы томаны. Күкрәгемә башын салып, Йөрәк үксеп елады. Акыл әйтте: тынычлан, Кеше түгел корычтан. Вакыт җиткәч һәркем үтә Әҗәл дигән кылычтан. Беләм шулай икәнен, Учакта ут беткәнен. Иреннәрем чәйни-чәйни Уй йомганын сүтәмен.

Әнидән дә якын кеше бар микән бу доньяда? Эх, йөгереп, авылыма кайтасым килә нигә, Яңа пешкән ипи белән Катык ашыйсым килә. Анда кайтсаң ипие дә, Катыгы да бардыр ул. Тәрәзәдән карап көткән, Әнкәй генә юктыр шул!

Майның җылы җиле булып Башымнан сөясең. Күңелеңә сагыш алма, диеп Кошлар булып сайрыйсың. Минем белән бергә, янәшәмдә каен булып, җиргә яшь түгәсең. Ягымлы май кояшы булып, Битләремнән үбәсең. Күз яшьләремне сөртеп киптерәсең. Сүрәтеңнән мина карап елмаясың. . . Ярты ел инде синең җан җылыңны Шулай тоям. . . Әнием!

Исэн чакта якыннарнын Кадерлэрен белегез!

Төшләремә кер син Әнием!!!!

итмәде дә, кемнәргә генә күчтәнәч итеп бирмәде ул! Һәрвыкыт ачык йөзле, изге киң күңелле, кунакчыл әниебезне барлык туганнар, күрше-тирәләр дә хөрмәт итеп, хәлен белешеп тордылар. Сәламәтлеге какшаган булса да, әниебез бер дә тик тормады. Тәмле ашлар пешереп, җылы бияләйоекбашлар бәйләп, оныкларын тәрбияләүдә зур ярдәм күрсәтеп яшәде. Әтиебез белән 55 ел гомер итеп, 5 балага гомер биреп, якшы тәрбия, белем алырга ярдәм итеп яшәгән дәверләрдә, тормышның ачысын да, төчесен дә татырга туры килә аларга. Нинди генә эштә эшләсә дә, әниебез һәрвакыт тырышып, эшне җиренә җиткереп эшләде, чисталык, пөхтәлек яратты. Беркемгә дә авыр сүз әйтмәде, каты бәрелмәде, җыр-моң яратты. Безнең йөрәкләрдә һәрвакыт шундый булып калды кадерлебез! Без әниебезне бик нык юксынабыз, өзелеп сагынабыз. Авыр туфраклары җиңел, караңгы гүрләре якты, рухы тыныч булсын иде, дип телибез. Аның изге күңеле, ягымлы йөзе безнең йөрәкләрдә мәңге сакланыр… Әни, безне ташлап киттең, Туган көнең бит бүген. . . Оҗмахта булсын урының,